Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wybrane parametry czynności rozkurczowej lewej komory u osób młodych z nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa

Autor:
Marek Czarkowski, Maria Jakubowska-Najnigier, Dariusz Radomski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2001
Tom:
3
Numer:
4
Strona początkowa:
291
Strona końcowa:
295
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
nadczynność tarczycy, czynność rozkurczowa lewej komory, choroba Gravesa-Basedowa
Czytaj

Wstęp: Rozbieżność wyników wcześniejszych prac, w których oceniano czynność rozkurczową lewej komory, stwierdzając zwiększenie relaksacji lewej komory w jawnej nadczynności tarczycy oraz jej upośledzenie w subklinicznej postaci tej choroby w stosunku do osób w eutyreozie wskazuje na potrzebę dalszego badania tego zagadnienia. Cel pracy: W obecnej pracy oceniano niektóre parametry czynności rozkurczowej lewej komory w jednolitej pod względem etiologii grupie młodych pacjentów z nadczynnością tarczycy. Materiał i metodyka: Analizowano czynność rozkurczową lewej komory u 26 nieleczonych chorych ze świeżo wykrytą nadczynnością tarczycy w przebiegu choroby Gravesa-Basedowa (G-B) oraz u 26 zdrowych osób lub pacjentów z wolem miąższowym obojętnym (K) (średni wiek = 31,7 ±8 i 29,7 ±7 lat). Badanie wykonano metodą echokardiograficzną aparatem Hewlett-Packard Sonos 2500. Rozkurczową czynność lewej komory określono na podstawie pomiarów: maksymalnej prędkości fal E i A, stosunku E/A, czasu deceleracji fali E (DT) oraz czasu rozkurczu izowolumetrycznego lewej komory (IRT). Wyniki: Nie wykazano istotnych różnic w wielkości E, DT, IRT między badanymi grupami. Wielkość fali A w grupie G-B była wyższa niż w grupie K(0,71 ±0,15 vs. 0,81 ±0,08 ms p=0,002), wykazano również dodatnią korelację między aktywnością nadczynności tarczycy określaną przez stężenie fT3 we krwi obwodowej a wielkością fali A w grupie G-B (R=0,522 p=0,0363). Podobnych korelacji nie stwierdzono między fT3 a E, ani DT czy IRT. Wieloczynnikowa analiza statystyczna, w której oceniano ewentualny wpływ na wielkość fali A 3 parametrów - stężenia we krwi fT3, częstotliwości serca (HR) oraz wysokości rozkurczowego ciśnienia tętniczego (DBP) potwierdziła brak wpływu HR i DBP na wysoce znamienną korelację między fT3 a A w grupie chorych z nadczynnością tarczycy (r=0,6375 p=0,0033). Wnioski: U chorych z chorobą Gravesa-Basedowa i klinicznie jawną nadczynnością tarczycy: 1) zaburzenia późnego napływu mitralnego mogą wynikać z dodatniego inotropowego wpływu hormonów tarczycy na mięśniówkę lewego przedsionka, 2) nie wykazano istotnych zaburzeń we wczesnych fazach napływu mitralnego.