Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza klinicznych czynników rokowniczych wystąpienia migotania przedsionków w przebiegu ostrego zawału serca

Autor:
Daniel Jakubowski, Lech Kulejewski, Krzysztof S. Gołba, Jolanta Biernat, Romuald Twardowski, Janusz Rogóż, Wojciech Rychlik, Barbara Monastyrska-Cup, Zbigniew Gąsior
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2003
Tom:
5
Numer:
1
Strona początkowa:
33
Strona końcowa:
38
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
migotanie przedsionków, zawał serca, dyspersja załamka P
Czytaj

Wprowadzenie: Migotanie przedsionków (mp) stanowi poważne powikłanie w przebiegu ostrego zawału serca (ozs). Próby analizy zmian załamka P dla przewidywania wystąpienia mp w ozs spotykamy od lat. W latach 90. dominującą pozycję zajmowały prace poświęcone dyspersji załamka P (dP). Cel pracy: Próba odpowiedzi na pytania: 1) o znaczenie dyspersji załamka P w przewidywaniu wystąpienia mp w przebiegu ozs, 2) o czynniki kliniczne, demograficzne lub opcje terapeutyczne mające znaczenie predyk-cyjne dla wystąpienia mp w tej grupie chorych. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 92 kolejnych chorych hospitalizowanych w trybie pilnym w Klinice Kardiologii z powodu pierwszego pełnościennego ozs. U 51 pacjentów wykonano w 1 dobie hospitalizacji ko-ronarografię i otwarcie tętnicy dozawałowej. Pomiaru dyspersji załamka P (dP) jako różnicy między długością maksymalną i minimalną załamka P dokonywano w 12-odprowadzeniowym EKG. Korygowano ją względem częstości akcji serca za pomocą wzoru Bazetta, uzyskując skorygowaną dyspersję P (CdP). Badaniem echokardiograficznym oceniono wielkość jam serca, a metodą Dopplera określono stopień niedo-mykalności mitralnej oraz oceniono napływ mitralny. Dokonywano zapisu 24-godzinnego EKG metodą Holtera, co pozwoliło podzielia pacjentów na podgrupę z mp i bez mp. Porównano wartości dP i CdP między podgrupami oraz z grupą kontrolną 98 pacjentów hospitalizowanych z powodu dusznicy bolesnej stosując test t-Studenta, test U-Manna-Whitney’a lub test dokładny Fishera. Dokonano także analizy wieloczynnikowej regresji logistycznej. Analizę statystyczną przeprowadzono za pomocą pakietu SigmaPlot 7.0/SigmaStat 2.03 (SPSS Inc.). Wyniki: Wartości dP i CdP w podgrupach grupy badanej - z mp i bez mp - były większe od analogicznych wartości grupy kontrolnej, natomiast między podgrupami grupy badanej nie różniły się. Stwierdzono zwiększone ryzyko wystąpienia mp w przebiegu ozs u pacjentów płci męskiej, z martwicą ściany przedniej, z nie-domykalnością mitralną i z zaburzeniami napływu mitralnego. Ryzyko wystąpienia mp było obniżone u chorych z cukrzycą oraz leczonych angioplastyką tętnicy dozawałowej w 1 dobie hospitalizacji. Wnioski: 1. W przebiegu ostrego zawału mięśnia serca dochodzi do istotnego zwiększenia dyspersji załamka P. 2. Wielkość dyspersji załamka P nie pozwala przewidywaa wystąpienia napadowego migotania przedsionków w przebiegu ostrego zawału serca. 3. Płeć męska, zawał w obrębie ściany przedniej lewej komory, niedomykalność mitralna oraz zaburzenia napływu mitralnego zwiększają ryzyko wystąpienia migotania przedsionków w przebiegu ostrego zawału serca. 4. Wczesna angioplastyka tętnicy dozawałowej zapobiega napadom migotania przedsionków w przebiegu ostrego zawału serca.