Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wtórne zaburzenia motoryki przełyku w chorobie refluksowej u dzieci

Autor:
Barbara Iwańczak, Aleksander Blitek
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2002
Tom:
4
Numer:
2
Strona początkowa:
127
Strona końcowa:
134
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
zaburzenia motoryki przełyku, choroba refluksową, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: W patogenezie choroby refluksowej przełyku oprócz niewydolności anatomicznej bariery an-tyrefluksowej, zwiększonej częstości występowania przejściowych relaksacji dolnego zwieracza przełyku, dużą rolę odgrywa upośledzone samooczyszczanie przełyku. Efektywne oczyszczanie przełyku umożliwia sprawna motoryka trzonu przełyku. U chorych na chorobę refluksową obserwuje się zjawisko nieefektywnej motoryki przełyku, polegające na występowaniu fal o obniżonej amplitudzie, fal nietransmitowanych. Zalegająca w przełyku treść wyzwala powstanie wtórnych fal perystaltycznych. Cel pracy: Celem pracy była ocena występowania wtórnych zaburzeń motoryki przełyku w chorobie refluksowej u dzieci w zależności od nasilenia i rodzaju refluksu. Materiał i metodyka: Analizą objęto 76 dzieci z chorobą refluksową przełyku potwierdzoną 24-godzinną pH-me-trią oraz 10 dzieci z prawidłowym wynikiem badania pH-metrycznego. W zależności od wyników badania pH-metrycznego dzieci podzielono na 6 grup (I - refluks kwaśny ciężki, II - refluks kwaśny średni, III - re-fluks kwaśny łagodny, IV - refluks mieszany, V - refluks alkaliczny oraz grupa VI - porównawcza z prawidłowym wynikiem pH-metrii). Badanie manometryczne przełyku wykonano metodą stacjonarną przy użyciu 4-kanałowej sondy przepływowej. Analizowano wielkość amplitud, czas trwania i prędkość transmisji pierwotnych fal perystaltycznych. Oceniano częstość występowania wtórnych fal perystaltycznych oraz fal nietransmitowanych i symultanicznych. Wyniki: Najniższe amplitudy fal perystaltycznych obserwowano w dystalnej części przełyku u dzieci z ciężkim i średnim refluksem kwaśnym. Nie wykazano różnic między badanymi grupami przy porównaniu czasu amplitud i prędkości transmisji fal perystaltycznych. U 40% dzieci z ciężkim refluksem kwaśnym, 23,5% z refluksem mieszanym, 9,1 % z refluksem alkalicznym, 6,7% z refluksem kwaśnym średnim obserwowano więcej niż 2 wtórne fale perystaltyczne podczas 10 połknięć wody. W pozostałych grupach dzieci liczba wtórnych fal perystaltycznych była mniejsza od 2. Analiza statystyczna potwierdziła istotność tych różnic. Fale nietransmitowane występowały najczęściej u chorych z refluksem kwaśnym ciężkim, w tej grupie u 40% dzieci ich liczba podczas połknięć wody przekraczała 30%. Wnioski: 1. Niespecyficzne zaburzenia motoryki trzonu przełyku o charakterze nieefektywnej motoryki przełyku najczęściej obserwuje się u dzieci z ciężkim refluksem kwaśnym. 2. W chorobie refluksowej przełyku bez względu na rodzaj refluksu występują wtórne fale perystaltyczne. Najczęściej obserwuje się je u dzieci z refluksem kwaśnym ciężkim i refluksem mieszanym