Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena manometryczna czynności przełyku u dzieci z wstecznym odpływem żołądkowo-przełykowym po różnych metodach fundoplikacji

Autor:
Ludmiła Bacewicz, Piotr Kaliciński, Tomasz Drewniak
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2002
Tom:
4
Numer:
2
Strona początkowa:
135
Strona końcowa:
139
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
wsteczny odpływ żołądkowo-przełykowy, badanie manometryczne
Czytaj

Celem pracy była ocena manometryczna funkcji przełyku u dzieci operowanych z powodu wstecznego odpływu żołądkowo-przełykowego różnymi metodami fundoplikacji. Autorzy przedstawiają wyniki badań ma-nometrycznych u 27 dzieci, u 11 - po operacji pełnej fundoplikacji Nissena, u 10 - po niepełnej (270°) fundoplikacji Toupeta, i u 6 - po częściowej fundoplikacji metodą Thala. Oceniano: napięcie dolnego zwieracza przełyku (dzp), długość dzp, amplitudę i charakter motoryki trzonu przełyku. Na podstawie uzyskanych danych okazało się, że najbardziej fizjologiczne napięcie dzp (10-25 mm Hg) uzyskuje się u pacjentów operowanych metodąToupeta(18,9±6,2 mm Hg). U chorych operowanych metodą Thala fundoplika-cja nie spowodowała wzrostu napięcia dzp do wartości fizjologicznych, natomiast po fundoplikacji metodą Nissena napięcie dzp było powyżej normy u znacznej ilości pacjentów. Strefa podwyższonego napięcia była dłuższa po fundoplikacji metodą Nissena, najkrótsza - po fundoplikacji metodą Thala, choć różnice te nie były statystycznie znamienne. Motoryka trzonu przełyku wyraźnie się różniła w zależności od typu fundoplikacji, najwyższe amplitudy stwierdzono po operacji metodą Nissena, a najniższe - po operacji metodą Thala. Klinicznie najlepsze wyniki uzyskano w grupie chorych operowanych metodą Toupeta. Choć fundoplikacja metodą Nissena stwarza dobre zabezpieczenie antyrefluksowe, u chorych operowanych tą metodą obserwuje się powikłania, związane z hyperkorekcją wpustu: dysfagia, bolesne wzdęcia nadbrzusza i inne. U większości chorych operowanych metodą Thala stwierdzono nawrót choroby refluksowej. Uważamy, że metoda Toupeta jest najbardziej fizjologiczna, dająca równie dobre zabezpieczenie antyrefluksowe jak metoda Nissena, ale jest pozbawiona jej niekorzystnych powikłań pooperacyjnych. Metoda Thala nie jest godna polecenia jako procedura antyrefluksowa u dzieci.