Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ładunek ciśnienia a geometria lewej komory serca u chorych na nadciśnienie tętnicze pierwotne

Autor:
Wojciech Kosmala, Agnieszka Sławuta, Maria Witkowska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2003
Tom:
5
Numer:
3
Strona początkowa:
311
Strona końcowa:
316
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
nadciśnienie tętnicze, ładunek ciśnienia, geometria lewej komory
Czytaj

Wprowadzenie: W zależności od wskaźnika masy lewej komory oraz względnej grubości mięśnia serca wyróżnia się 4 typy geometrii lewej komory. Wciąż nie wiadomo, które z czynników determinują rozwój danego typu morfologii lewej komory u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym. Cel pracy: Ocena związku pomiędzy ładunkiem ciśnienia a typem geometrii lewej komory. Materiał i metodyka: Grupę badaną stanowiło 101 pacjentów (46 mężczyzn i 55 kobiet) w wieku 54,5±14,7 roku z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym I, II i III stopnia. U wszystkich osób wykonano 24-godzinne automatyczne monitorowanie ciśnienia tętniczego oraz badanie echokardiograficzne. W oparciu o parametry echokardiograficzne pacjentów podzielono na 4 grupy w zależności od typu geometrii lewej komory: prawidłowa geometria (PG), koncentryczny remodeling (KR), ekscentryczny przerost (EP) oraz koncentryczny przerost (KP). Wyniki całodobowego pomiaru ciśnienia tętniczego stanowiły podstawę obliczeń ładunku ciśnienia. Odsetek pomiarów przekraczających wartość 140/90 mm Hg w godzinach 6.00-22.00 przyjmowano za ładunek ciśnienia w ciągu dnia (dBPL), odsetek pomiarów powyżej wartości 120/80 mm Hg w pozostałych godzinach stanowił nocny ładunek ciśnienia (nBPL). Wyniki: We wszystkich grupach z nieprawidłowym typem geometrii lewej komory, tj. KR, EP i KP stwierdzono wyższy ładunek ciśnienia w godzinach nocnych, niż w grupie z prawidłową geometrią lewej komory. Między poszczególnymi grupami z nieprawidłowym typem geometrii lewej komory nie stwierdzono istotnych statystycznie różnic w zakresie nBPL. Porównanie grup pod względem dBPL nie wykazało istotnych różnic we wszystkich czterech typach geometrii lewej komory. Wykazano istotne dodatnie korelacje między nBPL a LVMI (r=0,34, p<0,008) i RWT (r=0,33, p<0,009) oraz między dBPL a LVMI (r=0,21, p<0,02). Wnioski: 1. U chorych z nadciśnieniem tętniczym rozwój nieprawidłowej geometrii lewej komory związany jest z wyższym nocnym, a nie dziennym ładunkiem ciśnienia, jakkolwiek ładunek ciśnienia nie decyduje, jaki typ nieprawidłowej geometrii lewej komory wytworzy się u tych chorych. 2. Istotnie wyższy ładunek ciśnienia tętniczego w nocy u pacjentów z nieprawidłową geometrią lewej komory wskazuje na istotne znaczenie podwyższonego ciśnienia w godzinach nocnych w procesie zmian strukturalnych w sercu, jak również na konieczność stosowania leków zapewniających utrzymanie prawidłowego ciśnienia w ciągu całej doby.