Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Miejscowe leczenie grzybic

Autor:
Romuald Maleszka, Violetta Rałajczak-Słefańska, Stanisława Bielecka-Grzela
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2004
Tom:
11
Numer:
1
Strona początkowa:
85
Strona końcowa:
92
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
leki przeciw/grzybicze, leczenie miejscowe
Czytaj

Wprowadzenie: Wzrost rozpoznawanych schorzeń grzybiczych wymaga poszukiwania coraz skuteczniejszych i mniej uciążliwych dla chorego metod ich miejscowego leczenia. Cel pracy: Przedstawiono ogólne zasady, jakimi należy się kierować przy podejmowaniu miejscowego leczenia grzybicy, oraz główne czynniki decydujące o jego skuteczności. Materiał i metody: Omówienie mechanizmów działania najczęściej stosowanych współczesnych leków przeciwgrzybiczych oraz praktyczne ich wykorzystanie w leczeniu miejscowym wybranych typów zakażeń grzybiczych. Wyniki: Na podstawie dostępnego piśmiennictwa i własnych obserwacji przedstawiono propozycje skutecznego miejscowego leczenia powszechnie występujących w naszym klimacie powierzchownych zakażeń grzybiczych. Zwrócono uwagę na czynniki predysponujące do wystąpienia grzybicy zależne zarówno od stanu klinicznego chorych, jak i właściwości zakażającego grzyba. Za jedną z głównych przyczyn niepowodzeń w miejscowym leczeniu grzybicy uznano stan kliniczny chorych. Duży wpływ na wyniki leczenia ma znaczna aktywność enzymatyczna grzybów, z czym wiąże się możliwość adaptacyjna do warunków środowiskowych ich bytowania, zmieniających się również pod wpływem miejscowo stosowanych leków. Inną ważną przyczyną wpływającą na końcowy wynik leczenia jest również brak odpowiedniej dezynfekcji rzeczy noszonych przez chorego. Wnioski: Współczesna miejscowa terapia przeciwgrzybicza powinna być poprzedzona właściwym rozpoznaniem klinicznym, które jest możliwe jedynie na podstawie prawidłowej diagnostyki laboratoryjnej. W rutynowym postępowaniu diagnostycznym zastosowanie ma ocena bezpośrednich badań mikroskopowych i preparatów barwionych, a także fluorescencji zmian chorobowych w świetle lampy Wooda. Podstawą rozpoznania mikologicznego jest uzyskanie makrohodowli, mikrohodowli, a w przypadkach grzybów z rodzaju Candida wykonanie testów opartych na zymogramie lub auksanogramie węglowym i azotowym oraz ocena wrażliwości grzybów na stosowane leki. Na wyniki miejscowego leczenia przeciwgrzybiczego, oprócz rodzaju zaleconego leku i staranności jego stosowania, wyraźny wpływ ma również zarówno stan kliniczny chorego, jak i właściwości zakażającego grzyba.