Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Omdlenia wazowagalne w grupach kobiet i mężczyzn – wybrane elementy oceny klinicznej a wynik testu pochyleniowego

Autor:
Adam Stańczyk, Małgorzata Lelonek
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2004
Tom:
6
Numer:
3
Strona początkowa:
269
Strona końcowa:
275
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
omdlenie wazowagalne, test pochyleniowy, płeć, wiek
Czytaj

Wprowadzenie: Omdlenia o nieustalonej etiologii stanowią duży problem kliniczny. U osób bez organicznej choroby serca omdlenia wazowagalne stanowią najczęstszy mechanizm utrat przytomności. Złotym standardem diagnostycznym w tej grupie chorych jest test pochyleniowy (head-up tilt – HUT). Cel pracy: Ustalenie zależności między płcią, wiekiem a wybranymi elementami oceny wstępnej i odpowiedzią na przedłużoną pionizację w grupie chorych z niewyjaśnioną przyczyną omdleń. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 313 chorych, których podzielono według płci: kobiety (K) (n=188) i mężczyźni (M) (n=125), a następnie przydzielono do podgrup wiekowych: Ł30, 31-64 i ł65 lat. Przed HUT, wykonanym według protokołu włoskiego, u wszystkich pacjentów przeprowadzono: 1. Ocenę wstępną z uwzględnieniem danych dotyczących: a) typowego wywiadu dla omdleń wazowagalnych; b) jednostek chorobowych: nadciśnienie tętnicze (arterial hypertension – HA), choroba wieńcowa (coronary arterial disease – CAD); c) stosowanych leków oraz 2. Analizę EKG w spoczynku; 3. 24-godzinną rejestrację EKG metodą Holtera; 4. 24-godzinny pomiar ciśnienia tętniczego (automatic blood pressure measurement – ABPM). Wyniki: 1. W badanej grupie kobiety były istotnie młodsze od mężczyzn (46,4 vs 51,3; p<0,01). 2. Dodatni HUT obserwowano u 70% K i 66% M (p>0,05). 3. Wśród kobiet z dodatnim HUT typowy wywiad występował u 87% badanych, natomiast z ujemnym HUT u 64% (p<0,01); w grupie mężczyzn odpowiednio 78% i 32% (p<0,001). 4. Analiza porównawcza podgrup wiekowych wykazała istotne różnice: w grupie kobiet dotyczące struktury omdleń wg VASIS, występowania HA i napadowej tachykardii zatokowej oraz stosowanych leków (diuretyki, IACE) natomiast w grupie mężczyzn występowania CAD i HA oraz zażywania nitratów. 5. Grupy kobiet i mężczyzn różniły się występowaniem: CAD (21% vs 41%; p<0,01) oraz incydentów napadowej tachykardii zatokowej (39% vs 19%; p<0,001). Wnioski: 1. Chorzy z niewyjaśnioną przyczyną omdleń stanowią zróżnicowaną klinicznie grupę. 2. W diagnozowaniu omdleń wazowagalnych obecność typowego wywiadu wazowagalnego charakteryzuje się istotnie niższą swoistością w grupie kobiet niż mężczyzn. 3. W grupie kobiet struktura klas VASIS (Vasovagal Syncope International Study) zależy od wieku, w przeciwieństwie do mężczyzn. 4. Współistnienie z omdleniami chorób organicznych układu sercowo-naczyniowego nakazuje wnikliwą analizę stosowanego dotychczas leczenia, w celu wykluczenia polekowego podłoża dolegliwości.