Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena perfuzji mięśnia sercowego poprawia wartość prognostyczną echokardiograficznego testu dipirydamolowego

Autor:
Paulina Wejner-Mik, Michał Ciesielczyk, Maria Krzemińska-Pakuła, Karina Wierzbowska-Drabik, Piotr Lipiec, Wojciech Religa, J. Zbigniew Peruga, Jarosław Drożdż, Jarosław D. Kasprzak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2004
Tom:
6
Numer:
3
Strona początkowa:
281
Strona końcowa:
287
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
echokardiografia kontrastowa, dipirydamol, rokowanie
Czytaj

Wprowadzenie: Echokardiografia kontrastowa umożliwia ocenę perfuzji mięśnia sercowego, jednak jej znaczenie prognostyczne nie jest jeszcze ustalone. Ocenialiśmy prospektywnie grupę pacjentów poddanych echokardiograficznej próbie dipirydamolowej w protokole poszerzonym o podanie dożylnego kontrastu Optison i ocenę wzmocnionego sygnału mięśnia sercowego dla uzyskania informacji o perfuzji. Materiał i metodyka: 87 pacjentów przyjętych celem diagnostyki bólów zamostkowych (24 kobiet, 63 mężczyzn, wiek 56±8 lat, wzrost 170 cm, waga 79 kg) poddano echokardiograficznej próbie dipirydamolowej z podaniem kontrastu. Optison podawano w bolusach (0,3-0,5 ml) w czasie spoczynku i na szczycie obciążenia; stosowano obrazowanie harmoniczne bramkowane o wysokiej energii wiązki; ocenę wizualna dokonywało 2 doświadczonych badaczy. Wszystkim pacjentom wykonano koronarografię jako metodę referencyjną dla rozpoznania choroby wieńcowej. Pacjenci byli obserwowani prospektywnie celem oceny występowania punktu końcowego (złożonego z wystąpienia: ostrych zespołów wieńcowych, rewaskularyzacji mięśnia sercowego i niestabilnego przebiegu choroby niedokrwiennej) przez okres 158±155 dni. Porównywano wartość prognostyczną utrwalonych i indukowanych zaburzeń kurczliwości oraz ubytków perfuzji. Wyniki: Powikłania krążeniowe wystąpiły u 51 chorych (6 zgonów, 2 zawały serca, 43 rewaskularyzacji, w tym u 14 pacjentów z powodu ostrego zespołu wieńcowego). Utrwalone zaburzenia kurczliwości mięśnia sercowego lub zaburzenia perfuzji były słabymi czynnikami prognozującymi śmiertelność, natomiast test z indukowanymi zaburzeniami kurczliwości oraz indukowanymi ubytkami perfuzji wiązał się istotnie z ryzykiem zgonu (p=0,03) przy ujemnej wartości predykcyjnej 100%. Czynnikami pozwalającymi przewidzieć przeżycie wolne od powikłań były: brak indukowanych zaburzeń kurczliwości (HR=1,64, p=0,07), brak indukowanych zaburzeń perfuzji (HR=2,22, p=0,008), a najlepszym wskaźnikiem był przez brak jakichkolwiek indukowanych zaburzeń (HR=2,44, p=0,0039) – wykazując ujemną i dodatnią wartość predykcyjną – odpowiednio 60% i 68,4%. Wnioski: Bramkowane, harmoniczne obrazowanie kontrastowe z oceną perfuzji mięśnia sercowego zwiększa wartość prognostyczną dipirydamolowego testu echokardiograficznego u pacjentów diagnozowanych z powodu bólów zamostkowych. Prawidłowy wynik testu pozwala przewidywać niską śmiertelność w 17-miesięcznym okresie obserwacji.