Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza skuteczności leczenia antyarytmicznego migotania przedsionków u pacjentów we wczesnym okresie po operacjach pomostowania tętnic wieńcowych

Autor:
Dorota Sobczyk, Jerzy Sadowski, Bogusław Kapelak, Maria Śnieżek-Maciejewska, Rafał Drwiła
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2004
Tom:
6
Numer:
3
Strona początkowa:
305
Strona końcowa:
310
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
migotanie przedsionków, leczenie antyarytmiczne, pomostowanie tętnic wieńcowych
Czytaj

Cel pracy: Analiza rodzaju i skuteczności leczenia arytmicznego migotania przedsionków (AF – atrial fibrillation) u pacjentów we wczesnym okresie po zabiegach pomostowania tętnic wieńcowych (CABG – coronary artery bypass grafting). Materiał i metodyka: Badaniem objęto 1578 chorych (1283 mężczyzn i 295 kobiet; w wieku 25-85 lat, średnia wieku 59,4±8,7 lat), poddanych izolowanym zabiegom pomostowania tętnic wieńcowych z użyciem krążenia pozaustrojowego, w okresie 1.01.1998-31.12.1999 r. Pooperacyjne migotanie przedsionków wystąpiło u 193 osób (12,2% grupy po CABG). Chorzy z pooperacyjnym migotaniem przedsionków stanowili grupę badaną (193 pacjentów; średnia wieku 62,4±7,1 lat). W grupie tej oceniano: czas wystąpienia migotania przedsionków i jego nawrotów w odniesieniu do zabiegu operacyjnego oraz rodzaj i skuteczność zastosowanego leczenia antyarytmicznego. Wyniki: Około 13% przypadków AF po CABG uległo samoistnemu umiarowieniu. W leczeniu pooperacyjnego migotania przedsionków stosowano: kardiowersję elektryczną, glikozydy naparstnicy, blokery kanału wapniowego, amiodarone, sotalol, rzadko leki beta-adrenolityczne. Najniższą skuteczność w przerywaniu napadu AF wykazywały glikozydy naparstnicy. Najwyższą skutecznością w konwersji do rytmu zatokowego charakteryzowały się: propranolol, amiodarone, sotalol. Wnioski: 1. Rzadko dochodzi do samoistnej konwersji pooperacyjnego migotania przedsionków do rytmu zatokowego. 2. Najwyższą skuteczność w konwersji pooperacyjnego AF do rytmu zatokowego wykazywały: amiodarone i leki beta-adrenolityczne; powinny być one stosowane jako leki pierwszego rzutu w przypadkach AF po CABG.