Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Echokardiograficzna ocena objętości i funkcji skurczowej lewej komory z użyciem automatycznej analizy obrysu jam serca: nowe narzędzie kliniczne?

Autor:
Piotr Lipiec, Michał Plewka, Maria Krzemińska-Pakuła, Jarosław Drożdż, Michał Ciesielczyk, Paulina Wejner-Mik, Jarosław D. Kasprzak
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2004
Tom:
6
Numer:
3
Strona początkowa:
311
Strona końcowa:
317
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
echokardiografia trójwymiarowa, automatyczna detekcja wsierdzia, objętość i frakcja wyrzutowa lewej komory
Czytaj

Wprowadzenie: Echokardiografia trójwymiarowa pozwala na dokładną i powtarzalną ocenę objętości oraz frakcji wyrzutowej lewej komory. Pomiary te wymagają jednak ręcznego obrysowania granic wsierdzia. Ważnym udogodnieniem są – dostępne od niedawna – metody automatycznej analizy obrysu jam serca. Cel pracy: Porównanie zgodności pomiarów objętości i frakcji wyrzutowej uzyskiwanych za pomocą automatycznej detekcji wsierdzia oraz standardowych dwu- i trójwymiarowych technik echokardiograficznych. Materiał i metodyka: Do badania włączonych zostało 24 pacjentów, u których przeprowadzono standardowe dwuwymiarowe badanie echokardiograficzne (Acuson Sequoia) z pomiarem objętości i frakcji wyrzutowej przy użyciu zmodyfikowanej metody Simpsona na podstawie jednej oraz dwóch płaszczyzn przekroju. Wykonano również trójwymiarowe badanie echokardiograficzne (rejestracja swobodna, Tomtec 4D LV Analysis 1.1) z następczą oceną objętości i frakcji wyrzutowej przy użyciu automatycznej analizy obrysu jam serca oraz ręcznie obrysowując granicę wsierdzia. Wyniki i wnioski: W badanej grupie automatyczna analiza obrysu jam serca w echokardiografii trójwymiarowej umożliwiła znaczne skrócenie czasu analizy off-line (9±4 min vs 28±6 min, p<0,001) oraz uzyskanie wyników pomiarów zbliżonych do wyników uzyskiwanych za pomocą uznanych technik echokardiograficznych. Obecnie stosowane algorytmy wykazują jednak tendencję do niewielkiego niedoszacowania końcoworozkurczowej objętości lewej komory (p=0,008).