Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Albert Neisser (1855-1916) - jego wkład w rozwój dermatologii

Autor:
Rafał Białynicki-Birula, Eugeniusz Baran, Tatiana Szymczak
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Dermatologia Kliniczna
Rok:
2005
Tom:
7
Numer:
2
Strona początkowa:
103
Strona końcowa:
198
ISSN:
1730-7201
Słowa kluczowe:
Neisser, Neisseria, rzeżączka, serologia, kiła, Wrocław
Czytaj

Profesor Albert Neisser (1855-1916) był jednym z największych twórców wysokiej pozycji Katedry i Kliniki Dermatologii i Wenerologii we Wrocławiu (Breslau). Studiował medycynę we Wrocławiu (Breslau), uzyskując stopień doktora w 1877 r. na podstawie pracy na temat bąblowicy (echinococcosis). Neisser był pierwszym etatowym asystentem-lekarzem kliniki kierowanej przez Oskara Simona. W 1879 r. odkrył Neisseria gonorrhoeae, zwaną gonococcus (gonokok) lub dwoinką rzeżączki, bakterię wywołującą rzeżączkę. Neisser habilitował się w zakresie dermatologii w Lipsku w 1880 r. W 1882 r. przeniósł się do Wrocławia, gdzie objął katedrę i klinikę oraz otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego w zakresie dermatologii i wenerologii. Neisser był bardzo zaangażowany w organizowanie nowego budynku kliniki, który został otwarty w 1892 r. Klinika Neissera stała się wiodącym ośrodkiem naukowym i szkoleniowym o międzynarodowej sławie. Wielu asystentów wykształconych we Wrocławiu było znanymi dermatologami. Neisserzorganizował wiele wypraw naukowych do Norwegii i Hiszpanii (badania nad trądem) oraz na Jawę (badania nad zakaźnością kiły u ludzi i zwierząt). Dobrze znany jest spór Neissera z Hansenem na temat pierwszeństwa odkrycia Leprosy bacillus. Na pewno Hansen jako pierwszy odkrył bakterię, natomiast Neisserwykazał, że jest ona czynnikiem etiologicznym trądu. Neisserwspółpracował również z Augustem P. von Wasser-mannem w tworzeniu testów serologicznych w diagnostyce kiły. Razem z Wassermannem i Karlem Bruckiem opracował test serologiczny, zwany testem Wassermanna. Neisser był 22 razy nominowany w zakresie medycyny i fizjologii przez członków Komitetu Nagrody Nobla. Razem z Pickiem założył Die Deutsche Dermatologische Gesellschaft w 1889 r., natomiast wraz z Blaschko Die Deutsche Gesellschaft zur Bekämpfung der Ge-schlechtskrankheiten w 1902 r. W 1907 r. jako pierwszy w Niemczech Neisser otrzymał nominację na tytuł profesora zwyczajnego w zakresie dermatologii. Neisser zmarł przedwcześnie w wieku 61 lat, dnia 30 lipca 1916 r., w wyniku sepsy, która rozwinęła się u niego po zabiegu operacyjnym. Możliwe że w znacznej mierze przyczyniła się do tego cukrzyca. Ponieważ Neisser nie miał dzieci, 1000 tomów literatury naukowej w postaci książek oraz czasopism z prywatnego zbioru podarował bibliotece kliniki. Natomiast swoją willę, która była swoistym dziełem sztuki dekoracji wnętrz, wyposażenia i architektury, zapisał miastu z przeznaczeniem na muzeum.