Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przemiana węglowodanowa u dziewcząt z zespołem Turnera leczonych hormonem wzrostu, oksandrolonem oraz w sposób skojarzony hormonem wzrostu i oksandrolonem

Autor:
Jerzy Starzyk
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2005
Tom:
11
Numer:
2
Strona początkowa:
79
Strona końcowa:
84
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
przemiana węglowodanowa, zespół Turnera, leczenie hormonem wzrostu, leczenie oksandrolonem
Czytaj

Insulinooporność, czyli upośledzenie zdolności insuliny do obniżenia poziomu glukozy we krwi występuje u około 25% dziewcząt z zespołem Turnera (ZT). Hormon wzrostu (hGH), szczególnie w dawkach farmakologicznych, może dodatkowo wpływać niekorzystnie na przemianę węglowodanową u dziewcząt z ZT, zmieniając odpowiedź tkanek obwodowych na insulinę. Cel pracy: Ocena uwalniania glukozy i insuliny oraz występowania insulinooporności w warunkach fizjologicznych: podstawowych i po obciążeniu posiłkiem standardowym, a także po doustnym i dożylnym obciążeniu glukozą u pacjentek z zespołem Turnera po 6-miesięcznym leczeniu hormonem wzrostu, oksandrolonem (Ox) oraz po leczeniu hormonem wzrostu i oksandrolonem (hGH+Ox), a także porównanie wpływu trzech metod leczenia na przemianę węglowodanów z próbą określenia ryzyka nieprawidłowej tolerancji glukozy, cukrzycy typu 2 oraz hyperinsulinemii i insulinooporności. Wyniki: Analiza indywidualnych wyników u wszystkich pacjentek ujawniła, że kryteria laboratoryjne dla rozpoznania cukrzycy typu 2 (glikemia w 120 min OGTT >12,2 mmol/l) spełniała jedna pacjentka po leczeniu w sposób skojarzony. Nietolerancja glukozy (IGT) w OGTT występowała u 12,5% nieleczonych dziewcząt i nie ulegała nasileniu po 6-miesięcznym stosowaniu hGH lub Ox, natomiast narastała u osób leczonych w sposób skojarzony. Wśród dziewcząt leczonych w sposób skojarzony widoczna była tendencja do występowania hiperinsulinizmu na czczo (>25 uLI/ml) u leczonych hGH oraz u leczonych hGH+Ox z nasileniem insulinooporności (IR1<7, IR2>5). Wnioski: Skojarzone leczenie hormonem wzrostu i oksandrolonem powoduje znamienne zwiększenie sekrecji insuliny i wzrost insulinooporności. Biorąc pod uwagę skutki insulinooporności należy rozważyć celowość skojarzonego leczenia hormonem wzrostu i oksandrolonem u dziewcząt z zespołem Turnera.