Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Badanie motoryki anorektalnej u chorych cierpiących na zaparcia o różnej etiologii

Autor:
Radosław Kempiński
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Gastroenterologia Polska
Rok:
2005
Tom:
12
Numer:
3
Strona początkowa:
201
Strona końcowa:
207
ISSN:
1232-9886
Słowa kluczowe:
manometria anorektalna, zaparcie
Czytaj

Wprowadzenie: Zaparcia należą do częstych objawów podawanych przez pacjentów zgłaszających się zarówno do lekarza pierwszego kontaktu, jak i specjalisty gastroenterologa. Ich etiologia jest różna a ustalenie przyczyny trudne, co sprawia, że leczenie zaparć często ogranicza się do podawania środków farmakologicznych o nierzadko silnym działaniu. Badanie manometryczne odbytu jest cennym narzędziem diagnostycznym, pozwalającym na wyodrębnienie chorych, u których przyczyną zaparć jest zaburzenie aktu defekacji pod postacią patologicznego wzrostu napięcia mięśnia zwieracza zewnętrznego odbytu przy próbie parcia na stolec - tzw. dyssynergia zwieraczy odbytu {pelvic floor dyssynergia). Cel pracy: Stwierdzenie potencjalnych zaburzeń i różnic w obrazie manometrycznym u chorych cierpiących na zaparcia o różnej etiologii i odniesienie ich do wyników uzyskanych w grupie kontrolnej. Materiał i metody: Badania motoryki anorektalnej przeprowadzono u 46 chorych (33 kobiet i 13 mężczyzn) cierpiących na zaparcia oraz u 12 pacjentów bez dolegliwości ze strony dolnego odcinka przewodu pokarmowego, nie cierpiących na zaburzenia defekacji. Badanie motoryki anorektalnej przeprowadzono przy użyciu czterokanałowej sondy perfundowanej wodą, zakończonej lateksowym balonem anorektalnym. Wyniki: Ze względu na etiologię chorych podzielono na 3 grupy: chorzy z zaparciami wtórnymi (n=17), chorzy z zaparciami w przebiegu zespołu jelita nadwrażliwego {irritable bowel syndrome - IBS) (n=11) oraz chorzy z zaparciami samoistnymi, u których nie udało się ustalić pierwotnej przyczyny zaparć (n=18). ?rednie wartości maksymalnego ciśnienia spoczynkowego {maximal resting pressure - MRP), maksymalnego ciśnienia wspomaganego {maximal squeeze pressure - MSP), długości strefy wysokiego ciśnienia {high pressure zone - HPZ), długości zwieracza (sphincter length - SL) odbytu oraz objętości, przy których odnotowywano pierwsze odczucie pacjenta, odczucie parcia na stolec oraz rektoanalny odruch zahamowania (rectoanal inhibitory reflex - RAIR), nie różniły się znamiennie w rozpatrywanych grupach chorych, w porównaniu z grupą kontrolną. Odsetek chorych, u których stwierdzono patologiczny brak relaksacji lub wzrost napięcia zewnętrznego zwieracza odbytu przy próbie parcia na stolec (dyssynergia zwieraczy odbytu) wyniósł odpowiednio: 16,7% w grupie kontrolnej, 17,6% u chorych z zaparciami wtórnymi, 18,1% u chorych z zaparciami w przebiegu IBS oraz50%(p=0,06) u chorych z zaparciami samoistnymi. Ponadto wykazano, że u chorych z zaparciami w przebiegu schorzeń układu nerwowego w znamiennie wyższym, w porównaniu z grupą kontrolną, odsetku chorych, nie udało się uzyskać odczucia parcia na stolec przy wypełnianiu balona anorektalnego do objętości 100 ml. U chorych z zaparciami trwającymi dłużej niż 10 lat objętości balona anorektalnego niezbędne do wywołania uczucia parcia na stolec były znamiennie wyższe w porównaniu z grupą kontrolną (132,3 ml i 88,3 ml; p<0,05). Wnioski: Zaburzenia o charakterze dyssynergii zwieraczy odbytu występowały u połowy chorych cierpiących na zaparcia pierwotne. U pacjentów z zaparciami w przebiegu chorób układu nerwowego oraz u pacjentów z długotrwałymi zaparciami występują zaburzenia czucia wisceralnego w obrębie odbytnicy.