Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena wyrównania metabolicznego i bezpieczeństwa leczenia ciągłym podskórnym wlewem insuliny małych dzieci z cukrzycą typu 1

Autor:
Mariola Minkina-Pędras, Przemysława Jarosz-Chobot, Ewa Małecka-Tendera, Grażyna Deja
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2005
Tom:
11
Numer:
3
Strona początkowa:
171
Strona końcowa:
176
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
ciągły podskórny wlew insuliny (CPWI), dzieci w wieku przedpokwitaniowym, cukrzyca typu 1
Czytaj

Wprowadzenie: Ciągły podskórny wlew insuliny jako metoda funkcjonalnej intensywnej insulinoterapii w chwili obecnej jest najbardziej fizjologicznym sposobem podawania insuliny. Leczenie osobistymi pompami insulinowymi w ciągu ostatnich kilku lat znajduje coraz szersze zastosowanie w diabetologii wieku rozwojowego, w tym także stosunkowo od niedawna u dzieci najmłodszych poniżej 10 r.ż. Celem pracy była ocena wyrównania metabolicznego i bezpieczeństwa leczenia ciągłym podskórnym wlewem insuliny (CPWI) przy użyciu osobistych pomp u dzieci z cukrzycą typu 1 w wieku przedpokwitaniowym. Materiał i metody: W badaniu porównano grupę małych dzieci leczonych osobistymi pompami insulinowymi (badana grupa CPWI-1, n=30) z grupą dzieci w tym samym przedziale wiekowym leczonych metodą wielokrotnych wstrzyknięć (grupa WW-1, n=25) oraz z grupą dzieci starszych i młodzieży od 11 do 18 roku życia, stosujących CPWI (grupa CPWI-2, n=35). Grupa CPWI-1 (6,7±2,21 SD lat) była dobrana do grupy WW-1 (7,0±1,51 SD lat) pod względem wieku i czasu trwania choroby, natomiast do grupy CPWI-2 (13,9±2,14 SD lat) pod względem czasu trwania choroby. We wszystkich grupach przez okres 1,5 roku porównywano co 6 miesięcy: zapotrzebowanie dobowe na insulinę (ZDI), stężenie hemoglobiny glikowanej (HbA1c) oraz ilość powikłań (ciężkich niedocukrzeń i kwasic ketonowych). Wyniki: Po 18 miesiącach obserwacji HbA1c w grupie CPWI-1 uległa nieznamiennie statystycznemu zmniejszeniu z 7,1 do 6,9%. Zapotrzebowane dobowe na insulinę w tej grupie zmniejszyło się istotnie statystycznie z wartości wyjściowej 0,86 j./kg m.c./d do 0,7 j./kg m.c./d w 6 miesiącu i do 0,75 j./kg m.c./d w 12 miesiącu oraz do 0,77 j./kg mies./d w 18 miesiącu. W grupie WW-1 HbA1c wzrosła istotnie statystycznie z 7,0 do 7,4% w 6 miesiącu, a 18 miesiącu nie różniła się znamiennie statystycznie od wartości wyjściowej i wynosiła 7,3%. ZDI w grupie WW-1 wzrastało istotnie statystycznie w poszczególnych miesiącach (odpowiednio 0,76 j./kg m.c., 0,8 j./kg m.c. 0,84 j./kg m.c.) w porównaniu z wartością początkową wynoszącą 0,68 j./kg m.c. (p=0,0001). W grupie CPWI-2 zapotrzebowanie dobowe i HbA1c po 18 miesiącach nie różniły się znamiennie statystycznie od wartości wyjściowej. ZDI we wszystkich miesiącach różniło się istotnie statystycznie w grupach CPWI-1 vs. WW oraz CPWI-1 vs. CPWI-2 (p<0,05). Wskaźnik ciężkich niedocukrzeń oraz kwasic ketonowych był najwyższy w grupie WW-1. Wniosek: Metoda CPWI u małych dzieci zapewnia utrzymanie dobrego wyrównania metabolicznego i jest, podobnie jak u dzieci starszych, bezpiecznym modelem insulinoterapii. Jej stosowanie prowadzi również do zmniejszenia dobowego zapotrzebowania na insulinę.