Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena korelacji między biochemicznymi i biofizycznymi markerami uszkodzenia śródbłonka u dzieci z cukrzycą typu 1

Autor:
Barbara Głowińska-Olszewska, Mirosława Urban, Joanna Tołwińska, Jadwiga Peczyńska, Bożena Florys
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2005
Tom:
11
Numer:
4
Strona początkowa:
221
Strona końcowa:
227
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
cząsteczki adhezyjne, FMD, IMT, śródbłonek, cukrzyca, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Uszkodzenie śródbłonka naczyniowego jest najwcześniejszym etapem złożonego procesu rozwoju miażdżycy. Cząsteczki adhezyjne wydzielane przez dysfunkcyjne komórki śródbłonka są uznanym wczesnym markerem procesu miażdżycowego. Ultrasonograficzne badanie tętnic ramiennych służy do wykrywania biofizycznych zmian czynności śródbłonka, natomiast badanie grubości warstwy środkowej i wewnętrznej tętnic szyjnych wspólnych wykrywa najwcześniejsze zmiany strukturalne naczyń. Cel pracy: Określenie stężenia wybranych cząsteczek adhezyjnych (sICAM-1, sVCAM-1, sE-selektyna, sP-selektyna) oraz czynności śródbłonka za pomocą określenia rozszerzalności tętnic ramiennych (flow mediated dialatation – FMD, nitroglicerin mediated dilatation – NTGMD) i grubości kompleksu intima-media thickness (IMT) tętnic szyjnych wspólnych u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1 oraz ocena korelacji między biochemicznymi a biofizycznymi parametrami uszkodzenia śródbłonka. Materiał i metody: Badaniem objęto 76 osób, w średnim wieku 15,6±2,5 roku, chorujących na cukrzycę typu 1 średnio 7,8±2,8 roku, średnia HbA1c – 8,4±1,5%. Grupę kontrolną stanowiły 33 osoby dobrane pod względem wieku i płci. Stężenie cząsteczek adhezyjnych określono metodą immunoenzymatyczną (R&D Systems). Czynność śródbłonka określano mierząc rozszerzalność tętnicy ramiennej – FMD przy użyciu badania ultrasonograficznego (Hewlett Packard Sonos 4500) według metody opracowanej przez Celermajera, natomiast oceny grubości kompleksu IMT dokonywano za pomocą metody opracowanej przez Pignoliego. Wyniki: W grupie badanej stwierdzono istotnie wyższe stężenie sICAM-1: 309,54±64 vs. 277,85±52 ng/ml w grupie kontrolnej (p<0,05) oraz wyższe stężenie sE-selektyny: 87,81±35 vs. 66,21±22 ng/ml (p<0,05). Stwierdzono istotne upośledzenie rozszerzalności tętnicy ramiennej po przekrwieniu reaktywnym (FMD) – 7,51±4,52 vs. 12,61±4,65% (p<0,05) oraz znamiennie większą wartość IMT: 0,51±0,07 vs. 0,42±0,05 mm (p<0,001). Analiza korelacji wykazała istotną ujemną zależność między sE-selektyną a FMD – r=-0,33 (p=0,004) oraz dodatnią korelację między sE-selektyną a IMT – r=0,32 (p=0,005). Wnioski: 1. U dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1 stwierdzono istotnie wyższe stężenie cząsteczek adhezyjnych sICAM-1 oraz sE-selektyny, co może świadczyć o upośledzeniu funkcji śródbłonka. 2. Stwierdzono istotną ujemną korelację między stężeniem sE-selektyny a FMD oraz dodatnią korelację między sE-selektyną a IMT. 3. Biofizycznym potwierdzeniem uszkodzenia funkcji śródbłonka jest upośledzenie FMD, natomiast większa wartość IMT świadczy o strukturalnych zmianach miażdżycowych u tych pacjentów.