Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przydatność zastosowania systemu ciągłego monitorowania glikemii (CGMS) w ocenie i monitorowaniu profilu glikemii u małych dzieci chorych na cukrzycę typu 1

Autor:
Barbara Głowińska-Olszewska, Mirosława Urban, Jadwiga Peczyńska, Bożena Florys, Marek Kowalewski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2005
Tom:
11
Numer:
4
Strona początkowa:
237
Strona końcowa:
243
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
CGMS, hipoglikemia, cukrzyca typu 1, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Udoskonalenie metod leczenia cukrzycy powoduje, że u pacjentów coraz częściej występuje stan bliski normoglikemii. Wiąże się to niestety również z częstszym występowaniem hipoglikemii. Szczególnie małe dzieci, u których układ nerwowy nie jest jeszcze w pełni rozwinięty, narażone są na ryzyko trwałych uszkodzeń oun w przypadku niedocukrzenia. Nowych możliwości monitorowania glikemii dostarcza system CGMS. Celem pracy było porównanie profilu glikemii, ze szczególnym uwzględnieniem okresów hipoglikemii, w grupach dzieci młodszych i starszych za pomocą systemu CGMS oraz glukometru. Materiał i metody: Badaniem objęto 32 dzieci chorych na cukrzycę typu 1. Wyróżniono następujące grupy: grupa I – dzieci młodsze, n=17, (<7 r.ż.), w wieku średnio 5,85 roku, chorujące średnio 2,46 roku, średnia HbA1c – 7,22% i grupa II – dzieci starsze, n=15, (>10 r.ż.) w wieku średnio 12,07 roku, chorujące średnio 3 lata, HbA1c średnio 7,21%. Ciągły system monitorowania glikemii (CGMS) firmy MiniMed podłączano w warunkach ambulatoryjnych lub szpitalnych, po przeszkoleniu pacjenta lub jego rodziców. Jednocześnie 4-8 razy na dobę rejestrowano pomiary glikemii glukometrem. U 9 pacjentów z grupy I wykonano ponowny pomiar glikemii metodą CGMS po 2 miesiącach. Wyniki: Liczba hipoglikemii wykrytych za pomocą CGMS była podobna w obu grupach – 4,6 w grupie I vs. 4,2 w grupie II (ns). Liczba hipoglikemii wykrytych za pomocą glukometru była mniejsza w grupie I – 1,6 vs. 2,3 w grupie II (ns). ?redni czas hipoglikemii/24 godz. był dłuższy w grupie I – 101 min vs. 74 min w grupie II (p<0,05). W grupie I zarejestrowano większą liczbę hipoglikemii w nocy – 1,7 vs. 0,8 w grupie II (p<0,05) oraz dłuższy średni czas hipoglikemii w nocy – w grupie I – 56 min vs. 32 min w grupie II (p<0,05). Wykonane ponownie badanie CGMS w grupie 9 dzieci z grupy I wykazało zmniejszenie średniego czasu trwania hipoglikemii ze 134 min/24 godz. do 90 min/24 godz. (p<0,05) oraz zmniejszenie czasu hipoglikemii w nocy – z 65 min do 40 min (p<0,05), przy podobnej liczbie incydentów niedocukrzeń. Liczba hipoglikemii wykrytych glukometrem w grupie dzieci młodszych wynosiła średnio 1,6 vs. 4,6 wykrytych za pomocą CGMS (p<0,05), w grupie dzieci starszych za pomocą glukometru wykrywano średnio 2,3 hipoglikemii vs. 4,2 za pomocą CGMS (ns). Wnioski: 1. System ciągłego monitorowania glikemii może znaleźć szczególne zastosowanie w monitorowaniu glikemii i wykrywaniu hipoglikemii, zwłaszcza w porze nocnej u dzieci młodszych. 2. System CGMS pozwala na weryfikację dawki insuliny doposiłkowej i obniżenie hiperglikemii po posiłku. 3. Modyfikacja leczenia na podstawie CGMS przyczynia się do skrócenia czasu trwania hipoglikemii i hiperglikemii w ciągu doby, a szczególnie w nocy.