Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Insulinooporność u dzieci i młodzieży chorej na cukrzycę typu 1 w poszczególnych stadiach dojrzewania płciowego

Autor:
Agnieszka Szadkowska, Iwona Pietrzak, Joanna Bodalska-Lipińska, Elżbieta Czerniawska, Jerzy Bodalski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2005
Tom:
35
Numer:
2
Strona początkowa:
71
Strona końcowa:
77
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
cukrzyca typ 1, insulinooporność, pokwitanie, wyrównanie metaboliczne, dawka insuliny
Czytaj

Cel pracy. Celem pracy była ocena insulinooporności u dzieci i młodzieży chorej na cukrzycę typu 1 w poszczególnych stadiach dojrzewania płciowego oraz analiza zależności pomiędzy nasileniem insulinooporności a wyrównaniem metabolicznym cukrzycy i zapotrzebowaniem na insulinę egzogenną. Materiał i metody. Badaniami objęto 233 osoby chore na cukrzycę typu 1 (135 płci męskiej i 98 płci żeńskiej), w wieku 14,0±3,2 roku. Czas trwania cukrzycy wynosił 3,0±3,l roku. Stopień pokwitania oceniano według skali Tannera. U badanych dokonano pomiaru wzrostu, masy ciała oraz obwodu talii. Insulinooporność oceniano metodą hiperinsulinowej klamry euglikemicznej (wskaźnik M). Oznaczono odsetek HbAjC oraz obliczono dobowe zapotrzebowanie na insulinę. Wyniki. W badanej grupie wskaźnik M wykazywał duże zróżnicowanie - wahał się w granicach od 2,5 do 17,4 mg/kg/min, średnio 7,23±2,64 mg/kg/min. Obserwowano zależność między kolejnymi fazami procesu dojrzewania a stopniem wrażliwości na insulinę. Największą wrażliwość na insulinę stwierdzano u dzieci przed okresem pokwitania (wskaźnik M — 10,09 mg/kg/min). W stadium T2 i T3 odnotowano znaczne obniżenie wartości wskaźnika M (odpowiednio: 8,65 i 6,94; p<0,0001). W stadium T4 i T5 obserwowano podobną wrażliwość na insulinę jak w stadium T3 (odpowiednio: 6,89 i 6,07). U chorych, u których cukrzyca trwała dłużej niż 6 miesięcy odnotowano zależność między wartością wskaźnika M i poziomem HbAjC (r=-0,27, p<0,001). Zależność stwierdzono między nasileniem insulinooporności a dawką insuliny egzogennej zarówno w całej grupie (r=-0,28, p<0,001), jak i — silniej wyrażoną— u pacjentów z czasem trwania choroby >6 miesięcy (r=-0,34, p<0,001).