Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Sprawozdanie z 75 Kongresu Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego. Praga, 23-26.04.2005 r.

Autor:
Krzysztof J. Filipiak
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2005
Tom:
7
Numer:
4
Strona początkowa:
375
Strona końcowa:
376
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sprawozdanie
Czytaj

W dniach 23-26 kwietnia 2005 roku odbył się kolejny 75 Kongres Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego (European Atherosclerosis Society). Dominowały na nim tematy związane z patofizjologią i genetyką miażdżycy, farmakoterapią hipolipemizującą i implementacją do praktyki klinicznej wyników najnowszych badań wieloośrodkowych. Wiele z zaprezentowanych doniesień oryginalnych dotyczyło pogłębiającej się wiedzy na temat patofizjologii zaburzeń lipidowych. Coraz większą wagę przywiązuje się do czynnościowej, a nie wyłącznie jakościowej, oceny poszczególnych frakcji lipidowych. W grupie 126 pacjentów z obturacyjnym bezdechem sennym wykazano na przykład, że cząsteczki cholesterolu HDL nie zapobiegają oksydacji LDL-cholesterolu w porównaniu z grupą kontrolną bez bezdechu. Nawet duże stężenia HDL-cholestero-lu nie wykazują zatem działania ochronnego w tej grupie pacjentów (Tan K.C.B. i wsp., Atherosclerosis, 2005, 6, W10-P-030). Zainteresowaniem cieszyły się prace oceniające efekt powszechnie stosowanych leków kardiologicznych na poszczególne frakcje cholesterolu. W grupie pacjentów z cukrzycą wykazano, że inhibitor konwertazy angiotensy-ny (ramipril) jest tak samo skuteczny, jak antagonista receptorów angiotensynowych (telmisartan) w zmniejszaniu stężenia oksydowanej frakcji LDL-cholesterolu (ox-LDL) oraz parametrów zapalnych - osoczowego stężenia białka C-reaktywnego (hsCRP). Oba leki stosowane łącznie powodowały jednak jeszcze większą redukcję ox-LDL i hsCRP (Symeonides P. i wsp., W12-P-073). W innej pracy wykazywano korzystniejszy wpływ nowszych statyn i nowszych sartanów niż preparatów starszych. W próbie klinicznej, porównującej terapię 20 mg olmesartanu i 10 mg rosuwastatyny dziennie z terapią 50 mg losartanu i 10 mg atorwastatyny dziennie, wykazywano zdecydowaną przewagę pierwszej kombinacji, zarówno pod względem wpływu na lipidy, jak i na ciśnienie tętnicze krwi (Cicero A.F.G. i wsp., W16-LMP-004). W zakresie terapii statynowej szeroko komentowano doniesienia o zastosowaniu statyn w rodzinnej hipercho-lesterolemii u dzieci. Pierwsze randomizowane podwójnie ślepe, kontrolowane placebo badania z zastosowaniem prawastatyny 20-40 mg/24 h u osób z tym schorzeniem w wieku 8-18 lat wykazały korzystny wpływ na progresję miażdżycy ocenianej na podstawie ultrasonograficznych pomiarów błony wewnętrznej tętnicy szyjnej, spadek stężenia LDL-cholesterolu przy braku wpływu na wzrost dzieci, czynność mięśni, wątroby, stężenia poszczególnych hormonów oraz dojrzewanie płciowe (Wiegman A. i wsp., W16-O-005). Autorzy hiszpańscyz kolei zajmowali się zagadnieniem wciąż zbyt rzadkiego stosowania statyn u osób w wieku podeszłym. Analizując grupę 100 osób w 9 dekadzie życia, przyjmowanych do szpitala z powodu świeżego zawału serca wykazywali, że chociaż osoby te leczone są w zadowalającym odsetku kwasem acetylosalicylowym (85%), inhibitorami konwertazy angiotensy-ny(64%), heparynami (81 %), jedynie 22% z nich otrzymuje statyny (Datino T. i wsp., W16-LMP-005). Dużą wagę przykłada się obecnie do nowych celów lipidowych - zgodnie z wnioskami z badania PROVE-IT określanych w grupie bardzo dużego ryzyka sercowo-naczyniowego jako równoczesne osiągnięcie stężenia LDL-cholesterolu <70 mg/dl i CRP <2 mg/l. W zaprezentowanym w Pradze badaniu ANDROMEDA cel taki w populacji ponad 500 chorych z cukrzycą typu 2, w randomizowanej, podwójnie ślepej próbie osiągano po 16 tygodniach terapii u 57,6% pacjentów leczonych rosuwastatyną w dawce 10 mg/24 h i zaledwie u 37% chorych otrzymujących w tym czasie atorwastatynę w dawce 10 mg/24 h (Betteridge D.J. i wsp., W16-P-007). Zaprezentowano też interesujące randomizowane, podwójnie ślepe badanie kliniczne, oceniające skuteczność i bezpieczeństwo terapii generycznąatorwastatyną w porównaniu z atorwastatyną oryginalną. To nowe, prowadzone w 22 ośrodkach Czech, Polski i Słowenii badanie, uzupełnia istotną lukę w naszej codziennej wiedzy dotyczącej praktycznych aspektów biorównoważności tańszych preparatów generycznych w porównaniu z lekami oryginalnymi, a także otwiera nowy rozdział w historii ran-domizowanych badań klinicznych. Oba preparaty cechowała identyczna skuteczność i bezpieczeństwo terapii w badanej grupie 148 osób (Boh M., Opolski G., Pore-dos P., Ceska R., W16-P-011). Badanie to, oraz problemy związane ze współczesną terapią statynową, przedyskutowano podczas specjalnej sesji satelitarnej kongresu, zorganizowanej przez firmę Krka, odnosząc się do: badań klinicznych z atorwastatyną (Atorvastatin - eviden-ce from recent clinical trials - prof. Richard Ceska - prezydent kongresu, Czechy), badań klinicznych z simwasta-tyną (Focus on simvastatin in reducing cardiovascular risk - prof. Zeljko Reiner, Chorwacja), nowej, ogłoszonej w 2005 roku definicji zespołu metabolicznego (Treat-ment goals for patients with diabetes and metabolic syndrome - prof. Andrej Janez, Słowenia) oraz nowych celów lipidowych (HowIowis Iow enough? - dr Krzysztof J. Filipiak, Polska). W zakresie nowych leków hipolipemizujących zaprezentowano m.in. substancję oznaczoną symbolem TAK-475, będącą inhibitorem syntazyskwalenu, a więc związkiem działającym w innym niż statyny miejscu szlaku syntezy cholesterolu. W modelu zwierzęcym TAK-475 okazał się porównywalnie skutecznym do statyn preparatem hi-polipemizującym, i stabilizującym blaszki miażdżycowe (Shiomi M. i wsp., W16-P-077). Nie zabrakło też doniesień praktycznych, cieszących się z reguły zainteresowaniem nie tylko lekarzy klinicystów. Autorzy brazylijscy prezentowali przekonujące dowody, wynikające z randomizowanego badania klinicznego, na korzystny wpływ spożywania umiarkowanych ilości kawy na masę ciała, obwód talii i peroksydację lipidów osocza. Wtym małym, 60-osobowym badaniu z naprzemiennymi grupami, pacjentów randomizowano do spożywania 250 ml kawy dziennie w postaci kawy filtrowanej w ekspresie lub przyrządzanej (gotowanej) po turecku (Costa R. i wsp., T03-P-003). Autorzy greccy z ośrodka prof. Ste- fanadisa prezentowali z kolei rejestr blisko 2000 osób po ostrych zespołach wieńcowych, z którego jasno wynikało, że palacze tytoniu mają 2-krotnie wyższe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych w perspektywie 30-dniowej, podczas gdy u osób, które przestały palić (co najmniej rok wcześniej), ryzyko to było o 41% niższe, a u osób nigdy nie palących - o 65% niższe. Interesujące jest jednak, że osoby nigdy niepalące, ale narażone na ekspozycję dymu tytoniowego (co najmniej 3 razy w tygodniu), miały o 24% większe ryzyko zdarzeń sercowo-naczyniowych w okresie 30 dni po ostrym zespole wieńcowym. Palenie bierne (passive smoking) jest więc również groźne (Pana-giotakos D. i wsp., T03-P-015). 75 Kongres EAS niewątpliwie należał do interesujących wydarzeń naukowych tego roku. Kolejny, 76 Kongres EAS odbędzie się za dwa lata w Helsinkach, ale rok wcześniej w Rzymie czeka nas impreza odbywająca się na przemian z kongresami europejskimi - International Symposium on Atherosclerosis.