Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Sprawozdanie z 4. Międzynarodowego Spotkania Intensywnej Opieki Kardiologicznej. Tel Awiw, 28-29.09.2005 r.

Autor:
Krzysztof J. Filipiak
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2005
Tom:
7
Numer:
6
Strona początkowa:
563
Strona końcowa:
563
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sprawozdanie
Czytaj

W dniach 28-29 września 2005 r. odbyło się kolejne 4. Międzynarodowe Spotkanie Intensywnej Opieki Kardiologicznej (International Meeting - Intensive Cardiac Care). Kongres ten, przeprowadzony pod auspicjami m.in. Grupy Roboczej Intensywnej Opieki Kardiologicznej Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego, jest tradycyjnie jednym z najważniejszych wydarzeń naukowych dla wszystkich osób pracujących na oddziałach intensywnej opieki kardiologicznej w Europie. W pierwszym dniu spotkania niezwykle interesujące były sesje prowadzone w konwencji prokontra, odnoszące się do dwóch zagadnień: 1) wszyscy chorzy z ostrymi zespołami wieńcowymi powinni być długotrwale leczeni klopidogrelem; 2) enoksaparyna jest heparyną drobnocząsteczkową (LMWH) z wyboru w ostrych zespołach wieńcowych bez przetrwałego uniesienia ST. Dość dużo miejsca poświęcono nowym badaniom z LMWH, ich ograniczeniom i wnioskom praktycznym, płynącym z nowych zaleceń, dotyczących postępowania w ostrych zespołach wieńcowych. Prof. Peter Clemmensen przybliżył uczestnikom spotkania duńskie badanie DANAMI, próbując naświetlić jego implikacje dla standardów postępowania. Specjalną sesję poświęcono też postępom w dziedzinie resuscytacji krążeniowo-oddechowej. Obrady zdominowały zagadnienia związane z ostrą niewydolnością serca oraz z zaostrzeniem przewlekłej niewydolności - ze stanami wymagającymi leczenia w warunkach intensywnej opieki kardiologicznej, a także temat pierwotnej angioplastyki wieńcowej w świeżym zawale serca z uniesieniem ST i problem ustalenia optymalnych zasad konstruowania i prowadzenia rejestrów klinicznych. W drugim dniu spotkania obok zagadnień stratyfikacji ryzyka w świeżym zawale serca i optymalnych metod reperfuzji dużo miejsca poświęcono nowym markerom biochemicznym, ich wartości prognostycznej i właściwej kompilacji markerów oznaczanych podczas przyjęcia chorego na oddział. Sesje popołudniowe poświęcone były zaburzeniom rytmu serca w warunkach oddziału intensywnej opieki kardiologicznej i wybranym problemom prewencji wtórnej. Spośród licznych oryginalnych doniesień naukowych prezentowanych w sesjach posterowych, największa liczba doniesień z Polski pochodziła z I Katedry i Kliniki Kardiologii Akademii Medycznej w Warszawie, kierowanej przez prof. Grzegorza Opolskiego. Dr Marcin Grabowski, dr Grzegorz Karpiński oraz niżej podpisany zaprezentowali cykl prac poświęconych stratyfikacji ryzyka w ostrych zespołach wieńcowych i roli oznaczania czynnika natriuretycznego typu B (BNP) w stratyfikacji ryzyka oraz własną skalę ryzyka w ostrych zespołach wieńcowych - skalę Banacha. Kilka interesujących doniesień dotyczyło badań nad odczynem zapalnym u chorych ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi. Stężenie białka C-reaktywnego (hsCRP) u pacjentów poddawanych koronarografii okazało się korelować z liczbą blaszek kwalifikowanych jako tzw. blaszki złożone {complicated plaques). Autorzy izraelscy w kohorcie 1694 zdrowych izraelskich mężczyzn, u których oznaczano stężenia: CRP, fibrynogenu i monocytów wykazali, że mężczyźni ci - po analizie przez pryzmat spoczynkowej czynności serca - w najwyższym kwintylu grupy (czynność serca >79/min) charakteryzowali się wyższymi wartościami wszystkich trzech parametrów zapalnych. W innej pracy wykazywano, że stężenia hsCRP rosło istotnie po spożyciu posiłku (tzw. postprandial CRP). Nie brakowało też doniesień kontrowersyjnych, jak na przykład cykl prac realizowanych przez Uniwersytet w Tel Awiwie i litewski Uniwersytet w Kownie. Oba zespoły zajęły się potencjalnym wpływem promieniowania kosmicznego na schorzenia sercowo-naczyniowe. Natężenie promieniowania kosmicznego badano każdego dnia w cyklu dobowym za pomocą fizycznych pomiarów aktywności strumienia neutronów w okolicach Kowna. Następnie natężenie to porównywano z rocznym rozkładem 848 kolejnych nagłych zatrzymań krążenia w tym regionie. Wykazano, że nagłe zatrzymania krążenia występowały znamiennie częściej w dniach podwyższonej aktywności promieniowania kosmicznego. W drugiej pracy wykres rocznych zmian natężenia promieniowania kosmicznego nałożono z kolei na ponad 20 000 oznaczeń CRP, wykonanych w jednym z izraelskich szpitali. Wykazano, że w dniach o większej aktywności promieniowania kosmicznego, średnie wartości oznaczanych w szpitalnym laboratorium stężeń hsCRP były znacząco mniejsze. Czyżby więc nadchodziła nowa era kosmo-kardiologii?