Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Częstość występowania biegunki poantybiotykowej u dzieci

Autor:
Maria Kotowska, Piotr Albrecht, Jan Józefczuk, Małgorzata Armańska, Grażyna Ostapińska-Karaś, Magdalena Kochańska, Hanna Szajewska
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2005
Tom:
7
Numer:
4
Strona początkowa:
269
Strona końcowa:
273
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
biegunka poantybiotykową, antybiotykoterapia, Clostriclium clifficile
Czytaj

Wprowadzenie: Biegunka poantybiotykową należy do najczęstszych objawów ubocznych antybiotykoterapii. Częstość jej występowania szacuje się na 5-39%, brak jest jednak wiarygodnych danych na temat występowania tego rodzaju biegunki u dzieci w Polsce. Cel pracy: Ocena częstości występowania biegunki poantybiotykowej u dzieci leczonych antybiotykami z powodu zakażenia dróg oddechowych Klub) zapalenia ucha środkowego. Materiał i metodyka: Prospektywnym, wieloośrodkowym badaniem objęto dzieci spełniające następujące kryteria włączenia: wiek pomiędzy 6 miesiącem a 14 r.ż., ostre zakażenie układu oddechowego i(lub) ostre zapalenie ucha środkowego wymagające podania antybiotyku, antybiotykoterapia rozpoczęta nie wcześniej niż 24 godziny przed włączeniem do badania, zgoda rodziców lub prawnych opiekunów na udział w badaniu. Pierwotnym punktem końcowym była biegunka poantybiotykową definiowana jako oddawanie >3 luźnych lub wodnistych stolców na dobę, przez minimum 2 dni, podczas i(lub) do 2 tygodni po zakończeniu antybiotykoterapii w przypadku, gdy wywołana była zakażeniem Clostriclium cl/Wale lub biegunki, której nie można było wytłumaczyć inną przyczyną. Wyniki: Analizą objęto 127 spośród 137 zakwalifikowanych pacjentów. Biegunkę poantybiotykową obserwowano u 22/127 (17,3%) dzieci. U dzieci leczonych amoksycyliną stwierdzono znamiennie większe ryzyko wystąpienia biegunki poantybiotykowej w porównaniu z dziećmi przyjmującymi inne antybiotyki [7/20 (35%) vs 15/107 (14%)]; ryzyko względne 2,5 (95-procentowy przedział ufności 1-5)]. Miejsce terapii (szpital/dom), ani droga podania (doustna/dożylna) nie miały wpływu na częstość występowania biegunki poantybiotykowej. U żadnego dziecka z biegunką poantybiotykową nie było konieczne przerwanie antybiotykoterapii, nawadnianie parenteralne lub hospitalizacja. Wnioski: Wyniki badania dowodzą częstego występowania biegunki poantybiotykowej, zwłaszcza u dzieci leczonych amoksycyliną.