Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Częstość występowania i czynniki patogenetyczne grzybicy stóp w wybranych grupach społeczno-zawodowych mężczyzn - u hutników (część II)

Autor:
Grażyna Kamińska-Winciorek, Ligia Brzezińska-Wcisło
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2005
Tom:
12
Numer:
4
Strona początkowa:
261
Strona końcowa:
265
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
grzybica skóry stóp, czynniki etiologiczne, hutnicy
Czytaj

Wprowadzenie: Zwiększony odsetek występowania grzybicy stóp stwierdza się w wybranych grupach zawodowych, co wiąże się z wpływem różnorodnych czynników środowiskowych. Cel pracy: Ocena częstości występowania grzybicy stóp z jej charakterystyką kliniczno-etiologicznąw grupie badanych hutników. Materiał i metody: Badania kliniczne przeprowadzono w latach 2000-2002, wśród pracowników jednej z hut na Górnym Śląsku. Liczba badanych mężczyzn wynosiła: 78 hutników. Badania obejmowały zebranie wywiadu (połączone z wypełnieniem ankiety), przeprowadzenie badania dermatologicznego oraz mikologicznego. W przypadku stwierdzonych w badaniu dermatologicznym zmian w obrębie skóry stóp oraz płytek paznokciowych pobierano zeskrobiny celem badania mikologicznego. We wszystkich przypadkach wykonywano preparaty bezpośrednie oraz posiewy na podłożu Sabourauda w odpowiedniej modyfikacji. Rozpoznanie grzybicy stóp ustalano na podstawie morfologii klinicznej potwierdzonej bezpośrednim badaniem mikologicznym oraz wynikiem hodowli. Wyniki: średni wiek badanych hutników wynosił 37 lat. W 78-osobowej grupie hutników tylko 15 (19,2%) badanych zaobserwowało zmiany na skórze stóp, podejrzewając grzybicę, ogniska na skórze stóp stwierdzono jednak aż u 46 (59%) hutników, w tym infekcję grzybiczą u 40 (51,3%) osób. W badanej grupie zawodowej hutników odnotowano niską świadomość istnienia zmian w obrębie skóry stóp oraz wysoki odsetek zakażeń grzybiczych potwierdzonych w badaniu mikologicznym. Najczęstszym typem klinicznym grzybicy była jej odmiana międzypalcowa. Najczęściej izolowano dermatof ity, wśród których przeważał gatunek Trichophyton mentagrophytes, który stanowił 35% wszystkich zakażeń grzybiczych wśród hutników. Podkreślono również udział grzybów drożdżopodobnych jako czynnika etiopatogenetycznego. Wnioski: Grzybica stóp występowała w badanej grupie hutników w 51,3%, a najczęściej wywoływały ją dermatofity. W przypadku klinicznego podejrzenia grzybicy stóp do rozpoznania tej choroby konieczne jest jej potwierdzenie w badaniu mikologicznym wykonywanym we wszystkich przypadkach istniejących zmian skórnych. Ze względu na zwiększającą się częstość występowania grzybicy w określonych, predysponowanych grupach oraz jej przewlekły i nawrotowy charakter schorzenie stanowi poważny problem społeczny.