Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Nie-lipofilna flora drożdżakowa z wybranych miejsc ciała zdrowych ludzi

Autor:
Ludmiła Szymaniak, Iwona Wojciechowska-Koszko, Bogumiła Klimowicz, Stefania Giedrys-Kalemba
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Mikologia Lekarska
Rok:
2005
Tom:
12
Numer:
4
Strona początkowa:
291
Strona końcowa:
295
ISSN:
1232-986X
Słowa kluczowe:
nie-lipofilne grzyby drożdżopodobne, częstość występowania, zróżnicowanie gatunkowe
Czytaj

Wprowadzenie: środowisko kraju wysoko rozwiniętego obfituje w czynniki potencjalnie modyfikujące florę grzybiczą, której niektórzy przedstawiciele należą do komensali ludzi i zwierząt. Z jednej strony, szeroko stosuje się środki przeciwgrzybicze, np. w przemyśle, rolnictwie, z drugiej zaś starzenie się społeczeństwa i niska rozrodczość połączone z postępem nauk medycznych powodują wzrost liczby osobników o zwiększonej predyspozycji do zakażeń grzybiczych. Łączy się to z częstym stosowaniem leków przeciwgrzybiczych, przeważnie pochodnych imidazolowych o wybiórczej aktywności. Czy wieloczynnikowa presja selekcyjna znajduje wyraźne odbicie w drożdżakowej florze komensalnej zdrowych osób? Cel pracy: Określenie częstości występowania nie-lipofilnych grzybów drożdżopodobnych w kilku częściach ciała zdrowych ludzi oraz reprezentacja poszczególnych gatunków w kolekcjach wyizolowanych drożdżaków. Materiał i metody: Od 224 dorosłych i dzieci obojga płci pobrano wymazy z jamy ustnej, odbytu, okolicy międzypalcowej stopy i pępka. Materiały wysiewano na płynne podłoże Sabourauda, a następnie przesiewano na stałe podłoże Sabourauda z dodatkiem TTC (chlorek 2, 3, 5 - trifenylote-trazolu). Wyizolowane szczepy identyfikowano za pomocą testu filamentacji i zestawów ATB 32 ID (bioMérieux, Francja). Wyniki: Grzyby drożdżopodobne wyhodowano przynajmniej z jednego miejsca ciała od 209 (93%) osób, w tym od 76 (88%) z grupy I (dzieci: dziewczynki i chłopcy) i 133 (96%) z grupy II (dorośli: kobiety i mężczyźni). Wyodrębniono łącznie 518 izolatów, z których 53% pochodziło z jamy ustnej (od 82% badanych), 21% z odbytu (od 39% badanych), 20% z okolicy międzypalcowej (od 35% badanych) i 6% z pępka (od 11% badanych). Statystycznie częściej drożdżaki w okolicy odbytu występowały u kobiet (50%) niż u pozostałych badanych (14-30%). W kolekcjach z jamy ustnej i odbytu dominowała C. albicans - ok. 50% kolekcji, a z okolicy międzypalcowej i pępka najczęściej izolowano C. parapsilosis (ok. 38%). C. glabrata i C. krusei stanowiły ok. 10% całej kolekcji szczepów. Wnioski: Wysokie odsetki C. albicans oraz rzadkie występowanie C. glabrata i C. krusei (azoloopornych gatunków grzybów drożdżopodobnych) u badanych zdrowych w porównaniu z osobami „narażonymi" na azole (dane z piśmiennictwa) sugerują utrzymywanie się profilu gatunkowego flory drożdżakowej w naturalnym stanie. Istotne jest położenie większego nacisku na analizy i badania mikologiczne dotyczące nie tylko szczepów tzw. klinicznych, ale również drożdżaków hodowanych marginalnie od pacjentów ambulatoryjnych.