Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena wzrostu końcowego pacjentów z somatotropinową niedoczynnością przysadki, leczonych hormonem wzrostu

Autor:
Maria Korpal-Szczyrska, Bohdana Dorant, Halina Kamińska, Dorota Birkholz, Maciej Niedźwiecki
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2006
Tom:
12
Numer:
1
Strona początkowa:
31
Strona końcowa:
34
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
somatotropinowa niedoczynność przysadki, hormon wzrostu, wzrost końcowy
Czytaj

Wprowadzenie: Leczenie dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki (SNP) hormonem wzrostu (GH) wpływa na poprawę tempa ich wzrastania i w konsekwencji pozwala na osiągnięcie wzrostu końcowego, mieszczącego się w granicach normy populacyjnej. Cel pracy: Ocena wzrostu końcowego pacjentów z SNP rozpoznaną w dzieciństwie i potwierdzoną po zakończeniu leczenia GH. Materiał i metody: Ocenie poddano 21 chorych (12 chłopców i 9 dziewcząt) z rozpoznaną w dzieciństwie i potwierdzoną po ukończeniu wzrastania SNP. U 14 chorych stwierdzono wielohormonalną niedoczynność przysadki, 7 wykazywało izolowany niedobór hormonu wzrostu. Wszyscy pacjenci byli leczeni ludzkim rekombinowanym hormonem wzrostu w dawce 0,17 mg/kg/tydzień (0,5 IU/kg/tydzień), w codziennych iniekcjach podskórnych. Wyniki: W momencie rozpoznania SNP szczytowy wyrzut hormonu wzrostu wynosił średnio 2,8±2,8 mU/l w teście po insulinie i 3,3±2,2 mU/l po klonidynie. Po ukończeniu leczenia maksymalny wyrzut hormonu wzrostu w teście po insulinie wynosił 1,77±1,2 mU/l. Wiek rozpoczęcia leczenia GH wynosił średnio 10,29±3,57 roku i był istotnie wyższy w przypadku chłopców. Wiek metrykalny w chwili zakończenia leczenia wynosił średnio 17,85±1,97 roku i nie różnił się istotnie w przypadku chłopców i dziewcząt. ?redni wiek kostny pacjentów w chwili rozpoczęcia leczenia wynosił 7,23±3,27 roku, a w momencie jego zakończenia 15±0,97 roku i był znamiennie niższy w przypadku dziewcząt. W okresie leczenia stwierdzono znamienną poprawę wzrostu dzieci z -4,03±0,91 SDS na początku leczenia do -0,69±1,01 SDS po jego zakończeniu. Wzrost końcowy osiągnięty przez pacjentów leczonych GH nie różnił się istotnie od ich wzrostu docelowego (-0,54±0,93 SDS). ?redni czas leczenia GH w badanej grupie wynosił 7,47±2,41 roku i był istotnie dłuższy w grupie dziewcząt, niż chłopców. Wnioski: Dzieci z somatotropinową niedoczynnością przysadki i potwierdzonym rozpoznaniem po zakończeniu leczenia GH osiągają wzrost końcowy mieszczący się w normie populacyjnej, zgodny z ich wzrostem docelowym.