Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Zespół Turnera: lepszy wzrost uzyskują chore urodzone z prawidłową masą ciała

Autor:
Andrzej Wiśniewski, Romuald Stupnicki, Katarzyna Milde, Jolanta Szufladowicz-Woźniak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2006
Tom:
12
Numer:
2
Strona początkowa:
55
Strona końcowa:
58
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
zespół Turnera, niedobór urodzeniowej masy ciała, spontaniczne wzrastanie
Czytaj

Wprowadzenie: Niedobór urodzeniowej masy ciała należy do charakterystycznych objawów zespołu Turnera (ZT). Około 90% pacjentek rodzi się z masą ciała mniejszą od wartości norm dla czasu trwania ciąży, a blisko 20% z cechami dystrofii wewnątrzmacicznej – masą ciała Ł-2,0 SD lub/i długością ciała Ł-2,0 SD (small for gestational age – SGA) Cel pracy: Określenie różnic w przebiegu naturalnego wzrastania dziewcząt z zespołem Tunera urodzonych z niedoborem masy ciała bądź z prawidłową masą ciała. Materiał i metody: Zbadano 157 chorych na ZT, urodzonych o czasie (ł38 tygodni): 80 pacjentek z prawidłowymi wymiarami ciała – masą ciała w zakresie od -0,5 SD do 0,5 SD oraz długością ciała większą niż -2,0 SD (grupa AGA – approporiate for gestational age), 54 z masą ciała równą albo mniejszą niż -2,0 SD oraz długością ciała większą niż -2,0 SD (grupa SGA nieproporcjonalne) oraz 23 z masą ciała i długością ciała równą albo mniejszą niż -2,0 SD (grupa SGA proporcjonalne). Wyniki: Przeprowadzono 275 pomiarów wzrostu i masy ciała spontanicznie rosnących pacjentek AGA oraz 176 i 100 odpowiednio u SGA nieproporcjonalnych i proporcjonalnych. W odniesieniu do wartości referencyjnych dla ZT średni wzrost pacjentek AGA wynosił 0,40±1,02 SD i był znamiennie wyższy (p<0,001) zarówno od wzrostu pacjentek SGA nieproporcjonalnych, jak i proporcjonalnych, wynoszącego odpowiednio średnio -0,21±0,88 i -0,95±0,80 SD. Dziewczęta z ZT urodzone z niedoborem masy ciała ale z prawidłową długością, były znamiennie wyższe (p<0,001) od dziewcząt urodzonych z niedoborem masy i długości ciała. Wnioski: 1. Chore na ZT rosnące spontanicznie uzyskują znamiennie wyższy wzrost, jeśli urodziły się z prawidłową masą i długością ciała. 2. W przebiegu spontanicznego wzrastania dziewczynki z ZT urodzone z niedoborem masy ciała SD i prawidłową długością, uzyskują znamiennie wyższy wzrost od tych pacjentek, u których urodzeniowa długość ciała była obniżona proporcjonalnie do niedoboru masy. 3. Rutynowe uwzględnianie rozpoznania ZT w różnicowaniu przyczyn niedoboru urodzeniowej masy lub/i długości ciała może przyczynić się do wczesnego rozpoznawania choroby.