Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ tirofibanu na normalizację uniesionego odcinka ST u chorych z zawałem serca leczonych pierwotną interwencją wieńcową

Autor:
Marcin Kożuch, Karol A. Kamiński, Sławomir Dobrzycki, Janusz Korecki, Bogumił Ramotowski, Łukasz Stachurski, Paweł Radecki, Magdalena Puciłowska, Bogusław Poniatowski, Wojciech Achremczyk, Włodzimierz J. Musiał
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
1
Strona początkowa:
17
Strona końcowa:
20
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
STEMI, pierwotna angioplastyka wieńcowa, perfuzja tkankowa, EKG, Gp llb/llla
Czytaj

Wprowadzenie: Przywrócenie pełnego przepływu w tętnicy wieńcowej odpowiedzialnej za zawał jest obecnie postępowaniem z wyboru w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych. Zaburzenie przepływu tkankowego określane jako zjawisko „no-reflow" może ograniczać korzyści płynące z prze-zskórnych interwencji wieńcowych (primary percutaneous inten/ention - PCI) w ostrym zawale mięśnia sercowego (acute myocardial infarction -AMI). Patogeneza tego zjawiska wiązana jest między innymi z mikrozatorowością drobnych naczyń przez aktywowane płytki krwi i leukocyty. Stosowanie inhibitorów aktywacji trombocytów może potencjalnie przyczynić się do ograniczenia częstości „no-reflow". Cel pracy: Ocena ewentualnych korzyści wynikających ze stosowania inhibitora receptora płytkowego Gp llb/llla - tirofibanu na elektrokardiograficzny obraz zjawiska „no-reflow" u pacjentówz AMI leczonych PCI. Materiał i metodyka: Do badania włączono 208 pacjentów z AMI z uniesieniem odcinka ST, leczonych PCI w okresie od 1999 do 2001 r. Pacjenci po nieskutecznej PCI (TIMI<3) (Trombolysis in Myocardial Infarction), z wstrząsem kardiogennym oraz zmarli w czasie zabiegu zostali wykluczeni zbadania. Ostatecznie poddano analizie 184 chorych (średni wiek 58± 11,7 lat). Uniesienie odcinka ST oceniane było 80 ms po punkcie J, a następnie sumowane we wszystkich odprowadzeniach z jego początkowym dodatnim wychyleniem. Pomiaru dokonano przed oraz 30 minut po skutecznej PCI. Brak obniżenia sumy uniesień odcinków ST o >50% po zabiegu został zdefiniowany jako elektrokardiograficzny obraz „no-reflow". Wyniki: Tirofiban zastosowano u 78 (42%) pacjentów, podczas gdy 106 (58%) chorych nie otrzymało inhibitora Gp llb/llla. W obu grupach czas od początku bólu do interwencji był zbliżony. Porównywane grupy nie różniły się również pod względem parametrów klinicznych: lokalizacji zawału, wieku, klasy Killipa oraz częstości implantacji stentów. Wśród pacjentów leczonych inhibitorem Gp llb/llla rzadziej rejestrowano objawy „no-reflow" w zapisie EKG (n=24 (30,8%) vs n=51 (48,1%); p<0,05) oraz zaobserwowano mniejsze rezydualne uniesienie odcinka ST po PCI w stosunku do uniesienia początkowego (39,2%±33,2% vs 53%±38,2%; p<0,01). Wnioski: Zastosowanie tirofibanu może wiązać się z poprawą perfuzji tkankowej ocenianej na podstawie ewolucji zmian w zapisie EKG.