Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Sprawozdanie z 17 Transcatheter Cardiovascular Therapeutics. Waszyngton, 16-21.10.2005 r.

Autor:
Jan Z. Peruga
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
2
Strona początkowa:
143
Strona końcowa:
144
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sprawozdanie
Czytaj

Już po raz siedemnasty, tradycyjnie w październiku, odbyło się międzynarodowe spotkanie kardiologów inwazyjnych w Waszyngtonie - Transcatheter Cardiovascular Therapeutics - TCT. Jak zwykle przygotowane perfekcyjnie przez duet dwóch światowej sławy "inwazjonistów" Martina Leona i Gregga Stone. W Waszyngtońskim Centrum Kongresowym przez 5 dni grono ponad piętnastu tysięcy kardiologów interwencyjnych z całego świata mogło uczestniczyć w sesjach dydaktycznych, z iście amerykańskim rozmachem prowadzonych równolegle na czterech głównych salach oraz na kilkudziesięciu mniejszych. Zamysłem organizatorów było połączenie walorów edukacyjnych poprzez prezentację na żywo transmitowanych zabiegów i bieżącym ich komentowaniem przez grupę ekspertów oraz pokazanie zupełnie nowych, dopiero testowanych w badaniach doświadczalnych, technik diagnostycznych i zabiegowych. Wykłady rozpoczynały się wczesnym rankiem o godzinie 7.OO, a kończyły po 22.00, pozwalając każdemu znaleźć sesje omawiające interesujące go tematy. Problemem ciągle aktualnym i szeroko prezentowanym byłystenty antymitotyczne. Choć od pierwszej prezentacji wyników badania RAVEL upłynęło już ponad 5 lat, nadal poszukuje się bardziej doskonalszych substancji hamujących reste-nozę i lepszych technik ich dostarczenia do naczynia wieńcowego. Wyniki badania ENDEAVOR III, prezentowane przez Da-vida E. Kandzari, porównujące skuteczność pokrytego zotaro-limusem stentu Endeavor z wypróbowanym stentem Cypher pokrytym sirolimusem, nie wykazały przewagi tego pierwszego. W obserwacji ośmiomiesięcznej zwężenie w segmencie pokrytym stentem oceniane jako „utrata światła" wynosiła 0,34 mm dla stentu Endeavor, a tylko 0,13 mm dla stentu Cypher. W ocenie punktów końcowych: ponownych incydentów wieńcowych, ponownych rewaskularyzacji w miejscu zmiany (targetle-sion revasculańzation - TLR) czy ponownych rewaskularyzacji naczynia (target vessel revasculańzation - TVR) nie stwierdzono różnic między porównywanymi stentami. Przełomowym doniesieniem, potwierdzającym przewagę stentów antymitotycznych w zakresie leczenia restenozy wstencie, była prezentacja przez Davida R. Holmesa Jr. wyników badania SISR. Porównywano skuteczność stentów uwalniających sirolimus i wewnątrznaczyniowej brachyterapii w leczeniu restenozy w uprzednio implantowanym stencie tradycyjnym. Dotychczas brachyterapia uchodziła za technikę z wyboru w leczeniu restenozy po wcześniejszych zabiegach przez-skórnych. Wyniki badania SISR, przeprowadzonego na grupie 384 chorych z restenozą w stencie, po 6 miesiącach wykazały dla stentu Cypher mniejszą częstość konieczności ponownej rewaskularyzacji w stencie (TLR 8,5% vs 19,2%; p=0,004) oraz ponownej rewaskularyzacji w tym samym naczyniu (TVR 10,8% vs 21,6%; p=0,008) w porównaniu z brachyterapia. Im-plantacja stentu powlekanego może więc z powodzeniem zastąpić trudniejszy i wymagający specjalistycznego wyposażenia zabieg miejscowego naświetlania naczynia. Jedna z niewielu kobiet w środowisku kardiologów inwazyjnych - Marie-Claude Morice - omówiła wyniki badania JUPITER II, które wstępnie już były przedstawiane na Kongresie Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego w Sztokholmie. Porównanie pokrytych takrolimusem i nieuwalniających leku stentów Carbostent w obserwacji 6-miesięcznej nie potwierdziły zasadniczych różnic między grupami chorych. To wyjątkowe badanie jako jedno z niewielu, nie wykazało spodziewanej przewagi stentów powlekanych. Być może - co podkreślali komentatorzy, dobór grupy chorych niskiego ryzyka pozwolił osiągnąć tak dobre wyniki stentom tradycyjnym. Nie jest przesadą określenie, że XXI wiek w kardiologii inwazyjnej stanowi erę stentów uwalniających leki, stosowane są one coraz częściej i powoli wypierają tradycyjne stenty. W krajach, takich jak USA, odsetek implantowanych DES-ów wynosi ponad 80%, również w Europie, takie kraje jak Portugalia, mogą się poszczycić równie wysokim odsetkiem. Najbliższe lata zapewne i w naszym kraju pozwolą częściej niż do tej pory je stosować. Analizy farmakoekonomiczne, zwłaszcza w grupach wysokiego ryzyka pokazują jednoznacznie, że pozwalają one skuteczniej i, co ważne, również taniej leczyć te grupy chorych, chroniąc je przed koniecznością kolejnych zabiegów. TCT to również miejsce prezentacji innowacyjnych technik stosowanych podczas zabiegów angioplastyki. Zgodne z wcześniejszymi badaniami okazały się wyniki zastosowania trom-bektomii podczas zabiegów u chorych z ostrym zawałem serca. Annę K. Kaltof z Uniwersytetu w Aarhus w Danii przedstawiła wyniki rutynowego zastosowania Rescue Catheter (Boston Scientific) podczas leczenia interwencyjnego chorych z zawałem serca z uniesieniem odcinka ST. Usunięcie skrzepliny z naczynia wieńcowego porównano ze standardową metodą leczenia z implantacją stentu - w wykonywanych kontrolnych badaniach scyntygraficznych oceniających wielkość strefy uszkodzenia nie stwierdzono zmniejszenia strefy zawału przy użyciu nowej metody. Choć większość z osób wykonujących zabiegi jest przekonana, że usunięcie ze światła naczynia skrzepliny zapobiega jej przemieszczeniu na obwód i powiększeniu strefy uszkodzenia, grono ekspertów określiło trombektomię jako „niezalecaną" w świetle braku dowodów utrzymanych w duchu Evidence Based Medicine. Być może nowe badania pozwolą zmienić ten pogląd. Wiele uwagi poświęcono również leczeniu farmakologicznemu wspomagającemu interwencje wieńcowe; nadal tematem dyskusyjnym jest torowana angioplastyka. Dwa duże wie-loośrodkowe badania ADVANCE Ml i ASSENT-4PCI zostały wstrzymane we wczesnej fazie z powodu wyraźnie gorszych wyników leczenia w grupie chorych z podanymi przed zabiegiem lekami (tenekteplaza). Duże nadzieje wiązane są z wynikami toczącego się badania FINESSE, z grupy zakładanych 3000 chorych włączono dotychczas ponad 1500. W badaniu tym przed zabiegiem chorzy otrzymują pełną dawkę abciximabu; jedna grupa w momencie randomizacji, druga tuż przed zabiegiem, trzecia zaś dodatkowo otrzymuje połowę dawki retepla-zy. Dotychczasowe wstępne wyniki pozwalają przypuszczać, że torowanie farmakologiczne angioplastyki z użyciem antagonistów Gp llb/llla może poprawiać rokowanie. Stosowanie klopidogrelu u chorych poddanych zabiegom angioplastyki nie budzi wątpliwości, nadal jednak trwa debata, jaka dawka winna być stosowana jako wstępna. Wyniki badania ALBION, prezentowane przez G. Montalescot, potwierdzają większą skuteczność dawki 600 mg w porównaniu z dawką 300 mg, polegającą na szybszym i silniejszym hamowaniu aktywności płytek. Tak wyraźnych różnic nie obserwowano między dawką 600 a 900 mg, jednocześnie nie obserwowano podwyższonego ryzyka powikłań krwotocznych w grupie chorych leczonych większymi wstępnymi dawkami tego leku. Wykłady i prezentacje najnowszych wyników badań były łączone z przekazami telewizyjnymi z pracowni hemodynamicznych z całego świata. Na szczególne podkreślenie zasługuje zaproszenie do grona 13 pozaamerykańskich ośrodków polskiej reprezentacji. Wykonanie przez zespół krakowski pod kierownictwem Dariusza Dudka zabiegu angioplastyki złożonej zmiany w lewej tętnicy wieńcowej z zastosowaniem stentów powle- kanych spotkało się z uznaniem grona ekspertów i burzliwymi oklaskami zgromadzonej kilkutysięcznej widowni. Bardzo spektakularne i widowiskowe, a jednocześnie pozwalające porównać stosowane techniki zabiegi stanowiły magnes, przyciągający od wczesnych godzin rannych pełną widownię. Perfekcyjne prowadzenie sesji, szybkie i błyskotliwe riposty ekspertów z jednej strony, a lekarzy prowadzących zabiegi z drugiej, zatrzymywały do późnych godzin wieczornych wszystkich uczestników na salach wykładowych. Tematem bardzo szeroko przedstawianym były zabiegi po-zawieńcowe. Rejestracja przez FDA zabiegów angioplastyki naczyń szyjnych jako równocennych zabiegom chirurgicznym pozwoliło na wręcz lawinowy wzrost tych pierwszych. Zabiegi te wykonywane są rutynowo przez kardiologów inwazyjnych, a stanowią wyraźną przeciwwagę dla postępowania chirurgicznego przy mniejszym obciążeniu dla pacjenta. Na marginesie toczącej się w naszym kraju debaty o przyznanie pierwszeństwa w leczeniu zmian miażdżycowych poza naczyniami wieńcowymi chirurgom naczyniowym, podczas obrad TCT nikt nie miał wątpliwości, że miażdżyca tętnic wieńcowych i np. szyjnych, to ta sama choroba, a jedyny problem stanowi jej szybka diagnostyka i leczenie, które może być skutecznie przeprowadzone przez kardiologa inwazyjnego. Zakończenie po 5 dniach tak intensywnego szkolenia pozwoliło jeszcze przed wyjazdem na krótki wypad na Pennsylva-nia Avenue i zobaczenie charakterystycznego zarysu sylwetki Białego Domu i Kapitolu. Na ostatnim wykładzie Martin Leon żegnał uczestników i zapraszał do udziału w następnym, 18 Kongresie TCT. Myślę, że każdy z siedzących na sali chciałby z tego zaproszenia skorzystać.