Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Aktywność metaloproteinaz MMP-2 i MMP-9 oraz ich inhibitorów TIMP-1 i TIMP-2 u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1

Autor:
Bożena Florys, Barbara Głowińska, Mirosława Urban, Jadwiga Peczyńska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2006
Tom:
12
Numer:
3
Strona początkowa:
184
Strona końcowa:
189
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
MMP-2, MMP-9, TIMP-1, TIMP-2, cukrzyca typu 1
Czytaj

Wprowadzenie: Zmieniona aktywacja poszczególnych podklas metaloproteinaz (MMPs) w cukrzycy prowadzi do zmian struktury przestrzeni międzykomórkowej poprzez zmianę kompozycji białek strukturalnych. Czynnikiem regulującym tę aktywność są m.in. inhibitory metaloproteinaz – TIMPs. Niewiele wiadomo na temat zachowania się metaloproteinaz u pacjentów z cukrzycą typu 1, a także na temat mechanizmów regulujących ich poziom. Cel pracy: Ocena stężenia metaloproteinaz (2 i 9) oraz inhibitorów metaloproteinaz (1 i 2) u dzieci i młodzieży z cukrzycą typu 1. Materiał i metody: Badaniami objęto grupę 74 pacjentów w wieku średnio 15 lat (±3,0) chorujących na cukrzycę typu 1 średnio 6,6 roku (±3,6). Byli oni leczeni metodą intensywnej insulinoterapii (n=54) oraz ciągłym podskórnym wlewem insuliny za pomocą osobistej pompy insulinowej (n=20). U wszystkich pacjentów oznaczono stężenie MMP-2, MMP-9 oraz TIMP-1 i TIMP-2 w surowicy krwi. Grupę kontrolną stanowiło 45 zdrowych osób dobranych wiekowo, w wywiadzie bez obciążeń czynnikami ryzyka miażdżycy, o prawidłowym BMI i niezaburzonych parametrach gospodarki lipidowej. Wyniki: W grupie pacjentów z cukrzycą typu 1 odnotowano znamiennie wyższe stężenie zarówno MMP-2, jak i inhibitorów TIMP-1 i TIMP-2, niż w grupie kontrolnej (p odpowiednio <0,01, <0,02, <0,001). W grupie pacjentów z BMI przekraczającym 90 pc dla płci i wieku stwierdzono znamiennie wyższy poziom MMP-9, niż u pozostałych pacjentów (p<0,02). Analizując grupę pacjentów z powikłaniami i/lub nadciśnieniem tętniczym (n=24) zaobserwowano obniżenie poziomu MMP-2 w stosunku do pozostałych pacjentów z cukrzycą typu 1 (p<0,05). Poziom HbA1c korelował dodatnio ze stężeniem TIMP-1. Metoda insulinoterapii nie miała wpływu na poziom metaloproteinaz i ich inhibitorów. Wiek pacjentów oraz BMI korelowały ujemnie z poziomem MMP-2 i TIMP-2 oraz dodatnio z poziomem TIMP-1. Wykazano też korelacje MMP-2, TIMP-2 a szczególnie TIMP-1 z parametrami gospodarki lipidowej. Silną dodatnią korelację odnotowano między MMP-2 oraz TIMP-2 (r=0,8; p<0,0001). Wnioski: 1. Stężenie MMP-2 oraz inhibitorów TIMP-1 i TIMP-2 jest wyższe u pacjentów z cukrzycą typu 1 niż w grupie kontrolnej. 2. Na aktywność MMPs/TIMPs u pacjentów z cukrzycą typu 1 mają wpływ: wiek, czas trwania choroby, stopień wyrównania metabolicznego, BMI oraz parametry gospodarki lipidowej. 3. TIMP-1 wydaje się być kluczowym wskaźnikiem nasilenia zaburzeń metabolicznych w cukrzycy typu 1.