Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przyczyny zaburzeń miesiączkowania u nastolatek – badanie retrospektywne

Autor:
Jolanta Bieniasz, Teresa Żak, Agnieszka Laskowska-Ziętek, Anna Noczyńska
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2006
Tom:
12
Numer:
3
Strona początkowa:
205
Strona końcowa:
210
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
zaburzenia miesiączkowania, nastolatki
Czytaj

Wprowadzenie: Zaburzenia cyklu miesiączkowego są częstym powodem zgłaszania się nastolatek do Poradni Endokrynologicznej. Lekarz musi odpowiedzieć na pytanie, czy uznać nieregularność cyklu za fizjologiczny etap dojrzewania osi podwzgórze–przysadka–jajniki czy też wdrożyć postępowanie diagnostyczne w celu wykluczenia patologii. Nieregularne krwawienia w ciągu 3 lat od menarche są najczęściej wyrazem niedojrzałości osi podwzgórzowo-przysadkowo-jajnikowej, jednak fakt ten nie wyklucza wystąpienia w tym czasie zaburzeń, które wymagają diagnostyki i leczenia. Cel pracy: Celem pracy była ocena przyczyn zaburzeń miesiączkowania u dziewcząt, które zgłosiły się do Poradni Endokrynologicznej przy Klinice Endokrynologii i Diabetologii Wieku Rozwojowego AM we Wrocławiu w latach 2001-2005. Materiał i metody: Badaniem objęto 76 pacjentek, które w latach 2001-2005 zgłosiły się do Poradni Endokrynologicznej z powodu zaburzeń miesiączkowania. Do badań włączono dziewczynki, które były co najmniej 2 lata po menarche oraz osoby z pierwotnym brakiem miesiączki. W analizie uwzględniono wiek metrykalny, wiek w momencie menarche, wzrost i masę ciała, wskaźnik BMI, obecność cech androgenizacji. Wykonano badania hormonalne i ginekologiczne z oceną USG. Wyniki: ?redni wiek w badanej grupie wynosił 16,2 roku (od 12,5 do 20), średni wiek menarche – 12,5 roku. Cechy androgenizacji stwierdzono u 48 pacjentek (63,2%). Dziewczynki najczęściej zgłaszały się z powodu zbyt rzadkich miesiączek, a najrzadziej z powodu pierwotnego braku miesiączki. W zależności od rodzaju zaburzeń cyklu podzielono je na pięć grup: grupa I – amenorrhoea primaria – 4 pacjentki (5,3%), grupa II – amenorrhoea secundaria – 14 pacjentek (18,4%), grupa III – oligomenorrhoea – 38 pacjentek (50%), grupa IV – polymenorrhoea – 8 pacjentek (10,5%), grupa V – zaburzenia mieszane – 12 pacjentek (15,8%). Rozpoznane przyczyny zaburzeń miesiączkowania różniły się w zależności od grupy. Wnioski: 1. Nieregularność cykli miesięcznych w pierwszych latach po menarche może być objawem patologii, wymagającej diagnostyki i leczenia. 2. Diagnozując zaburzenia miesiączkowania u nastolatek należy brać pod uwagę zespół PCO jako jedną z częstszych przyczyn.