Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Leczenie operacyjne powikłań po kolonoskopii

Autor:
Andrzej Sygut, Przemysław Galbfach, Piotr Narbutt, Anna Kędzierska, Małgorzata Lewandowska, Adam Dzik
Typ:
Prace oryginalne
Język:
EN
Czasopismo:
Gastroenterologia Polska
Rok:
2006
Tom:
13
Numer:
3
Strona początkowa:
165
Strona końcowa:
169
ISSN:
1232-9886
Słowa kluczowe:
kolonoskopia, powikłania, perforacja
Czytaj

Wprowadzenie: Chorzy z ciężkimi powikłaniami po kolonoskopii (perforacja jelita, krwawienie) poddawani są najczęściej leczeniu operacyjnemu. Cel pracy: Retrospektywna analiza i ocena sposobów leczenia chorych wymagających interwencji chirurgicznej z powodu ciężkich powikłań po kolonoskopii. Materiał i metody: Poddano analizie chorych leczonych operacyjnie z powodu powikłań po kolonoskopii w Klinice Chirurgii Ogólnej i Kolorektal-nej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi w latach 2 003-2005. Oceniono przyczyny trudności diagnostycznych jakie występowały podczas endoskopii chorych, u których wystąpiły powikłania, rodzaje powikłań, czas jaki upłynął od kolonoskopii do rozpoznania powikłania, sposoby leczenia operacyjnego, powikłania pooperacyjne i czas hospitalizacji chorych. Wyniki: Operowano 10 chorych: 8 z powodu perforacji okrężnicy i 2 z powodu masywnego krwawienia. Perforacje wystąpiły po 6 kolonoskopiach diagnostycznych i 2 terapeutycznych. Przyczyną krwotoków były polipektomie. Większość perforacji rozpoznano podczas endoskopii. Wdwóch przypadkach mikroperforacji rozpoznanie ustalono po 6 godzinach i po 2 dniach. Najczęściej dochodziło do uszkodzenia esicy. Wszyscy chorzy z perforacją byli leczeni operacyjnie. W połowie przypadków zszyto miejsca uszkodzenia. U pozostałych chorych wykonano częściową resekcję okrężnicy z zespoleniem, kolektomię z ileostomią końcową, ileostomię pętlową i drenaż jamy otrzewnej. U 3 chorych wystąpiły powikłania pooperacyjne. Jeden chory zmarł. Krwotoki będące następstwem polipektomii zaopatrzono podwiązaniem i podkłuciem krwawiących naczyń. Przebieg pooperacyjny chorych nie był powikłany. Wnioski: W przypadkach endoskopowej perforacji jelita grubego chorzy powinni być leczeni operacyjnie. Wybórzabiegu operacyjnego zależy od rozległości i czasu trwania perforacji, stopnia zanieczyszczenia jamy otrzewnej, stanu ogólnego chorego i obecności chorób współistniejących. Przy braku wydzieliny w jamie otrzewnej, w zależności od rozległości uszkodzenia wykonuje się proste zszycie lub częściowe wycięcie jelita z zespoleniem. Częściowe wycięcie jelita z wytworzeniem odbytu sztucznego jednolufowego lub wyłonienie odbytu sztucznego dwulufowego jest postępowaniem właściwym u chorych z zanieczyszczoną jamą otrzewnej i będących w ciężkim stanie ogólnym.