Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena wpływu przewlekłego leczenia amiodaronem noworodków i niemowląt z częstoskurczem nadkomorowym na czynność tarczycy - doświadczenia własne

Autor:
Bartłomiej Mroziński, Waldemar Bobkowski, Aldona Siwińska
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2006
Tom:
36
Numer:
2
Strona początkowa:
119
Strona końcowa:
123
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
czynność tarczycy, częstoskurcz nadkomorowy, leczenie antyarytmiczne, noworodki, niemowlęta
Czytaj

Cel pracy. Celem pracy była ocena wpływu przewlekłego leczenia amiodaronem noworodków i niemowląt z powodu częstoskurczu nadkomorowego (SVT) na czynność tarczycy. Materiał i metody. Badaniami objęto populację 37 dzieci, 24 noworodki (65%) i 13 niemowląt (35%). ?redni czas leczenia amiodaronem w badanej grupie wynosił 11±5,4 miesiąca (1,8 miesiąca - 1,7 roku). ?redni czas obserwacji dzieci w badanej grupie wynosił 19± 14 miesięcy (1,8 miesiąca-3,7 roku). Oceny stężenia w surowicy hormonu tyreotropowego (TSH) oraz wolnej tyroksyny (fT4) dokonywano za pomocą testu immunoenzymatycznego (EIA) oraz testu immunoenzymatycznego z użyciem mikrocząsteczek (MEIA). Wyniki. W badanej grupie amiodaron był skuteczny w monoterapii u 24 dzieci (65%). 13 badanych (35%) wymagało skojarzonego leczenia antyarytmicznego: 5 dzieci (13%) — amiodaronem z fle-kainidem, 4 dzieci (11 %)-amiodaronem z propranololem, a4 dzieci (11%)-amiodaronemz digoksyną. U wszystkich pacjentów leczenie SVT amiodaronem w monoterapii lub leczenie skojarzone było skuteczne przez cały okres obserwacji. W całej badanej grupie w momencie rozpoczęcia leczenia amiodaronem, w czasie jego trwania oraz po jego zakończeniu u żadnego dziecka nie obserwowano objawów klinicznych niedoczynności lub nadczynności tarczycy. Zaburzenia biochemiczne czynności tarczycy bez towarzyszących objawów klinicznych wystąpiły u 1 dziecka (2,7%), u którego stwierdzono podwyższone stężenie TSH (9,8 uIU/ml) i prawidłowe stężenie fT4 (1,26 ng/dl). Wnioski. U noworodków i niemowląt leczonych przewlekle antyarytmicznie amiodaronem rzadko występują objawy indukowanej lekiem niedoczynności i nadczynności tarczycy. Chorzy z zaburzeniami biochemicznymi czynności tarczycy bez współistniejących objawów klinicznych wymagają stałej opieki endokrynologicznej w trakcie leczenia amiodaronem i po jego zakończeniu.