Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Rola pomostowania aortalno-wieńcowego w późnym okresie pozawałowym w dobie leczenia zawału pierwotną angioplastyką wieńcową

Autor:
Marzenna Zielińska, Izabela Plesiewicz, Andrzej Walczak, Włodzimierz Koniarek, Ryszard Jaszewski, Janusz Zasłonka, Jan Henryk Goch
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
4
Strona początkowa:
235
Strona końcowa:
240
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
zawał serca, pierwotna angioplastyką, pomostowanie aortalno-wieńcowe, skala EuroSCORE
Czytaj

Wprowadzenie: W ostatnich latach leczeniem z wyboru świeżego zawału serca (acute myocardial infarction - AMI) jest pierwotna angioplastyką (percutaneous coronary intenention - PCI) tętnicy odpowiedzialnej za AMI. Istnieje jednak grupa chorych wymagających, ze względu na rodzaj zmian miażdżycowych w obrębie naczyń wieńcowych i obraz kliniczny, niezależnie od pierwotnej PCI, jako kolejnego etapu leczenia, planowego pomostowania aortalno-wieńcowego (coronary artery bypassgraft-CABG). Cel pracy: Określenie profilu demograficznego i klinicznego chorych z AMI, leczonych drogą pierwotnej PCI, zakwalifikowanych do późniejszego planowego CABG na podstawie wykonanej w świeżym zawale koronarografii. Oceniono częstość podejmowania takich decyzji terapeutycznych w akademickim ośrodku kardiologii inwazyjnej z zapleczem kardiochirurgicznym. Podjęto próbę oceny ryzyka zabiegu kardiochirurgicznego w tej wybranej grupie chorych. Materiał i metodyka: Badaniami objęto 1867 chorych hospitalizowanych z powodu AMI, u których w trybie pilnym wykonano koronarografię z intencją pierwotnej PCI. Niezależnie od rodzaju leczenia wdrożonego w pierwszej dobie zawału, do zabiegu CABG w planowym terminie późniejszym zakwalifikowano 85 chorych (śr. wiek 61,9±9,4 lat; 32,9% kobiet). Grupę porównawczą stanowiło 1771 chorych (śr. wiek 61,49 lat; 29% kobiet) leczonych pierwotną PCI, nie wymagających późniejszego CABG. Analizowano występowanie czynników ryzyka choroby wieńcowej oraz obraz an-giograficzny. U każdego pacjenta oceniono ryzyko zabiegu kardiochirurgicznego wg skali standard EuroSCORE i log EuroSCORE. Wyniki: Badane grupy nie różniły się istotnie wiekiem, proporcją płci, lokalizacją ani częstością AMI bez uniesienia ST. Do planowego CABG rzadziej kwalifikowani byli chorzy już po wcześniejszej interwencji kardiochirurgicznej. Częściej wśród nich byli pacjenci z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą i zaburzeniami lipidowymi, a także osoby po przebytym już wcześniej zawale serca. ?rednia wartość wyliczonego dla całej grupy standard EuroSCORE wynosiła 4,78±2,82, a log EuroSCORE 5,31±8,14%. Zdecydowana większość chorych należała do grupy średniego ryzyka operacyjnego. ?miertelność okołooperacyjna wyniosła 3,5%. Zmarło trzech pacjenów, u których stwierdzono wartości EuroSCORE powyżej 10 punktów, a log EuroSCORE powyżej 25%. Chorzy byli operowani w 6-7 tygodni od dokonania się zawału serca (śr. 40,9±24,55 dni), wykonano od 1 do 5 pomostów aortalno-wieńcowych (śr. 2,93±0,82 pomostu/osobę). Wnioski 1. Jedynie niewielki odsetek chorych z AMI, leczonych pierwotną PCI wymaga planowego CABG w terminie późniejszym jako kolejnego etapu le czenia. 2. U chorych z AMI, którzy niezależnie od pierwotnej PCI zostali zakwalifikowani do planowego CABG w terminie późniejszym (na podstawie koro narografii wykonanej w pierwszych godzinach zawału), częściej niż u chorych leczonych jedynie PCI występują czynniki ryzyka choroby wieńco wej - nadciśnienie tętnicze, cukrzyca i zaburzenia lipidowe. 3. Chorzy po zawale serca leczeni pierwotną PCI, wymagający CABG w terminie późniejszym jako kolejnego etapu leczenia, należą z reguły do gru py średniego ryzyka operacyjnego szacowanego wg skali EuroSCORE.