Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Czy średnia dobowa częstość rytmu serca to odpowiedni parametr dla kontroli rytmu serca u pacjentów z utrwalonym migotaniem przedsionków?

Autor:
Michał Chudzik, Jerzy Krzysztof Wranicz, Artur Klimczak, Iwona Cygankiewicz, Andrzej Oszczygieł, Jan Henryk Goch
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
5
Strona początkowa:
313
Strona końcowa:
317
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
migotanie przedsionków, nieregularność rytmu, kontrola rytmu
Czytaj

Wprowadzenie: Kontrola częstości rytmu komórw przebiegu migotania przedsionków (atrial fibrillation - AF) jest uznaną metodąterapii. ?rednia dobowa częstość rytmu serca (heart ratę -HRśr) jest uznanym parametrem kontroli częstości rytmu u pacjentów z AF. U pacjentów z zarówno szybkimi, jak i wolnymi rytmami, wartość HRśr może nie w pełni prawidłowo określać prawidłowość kontroli rytmu. Ponadto wartość HRśr nie określa stopnia nieregularności rytmu w AF. Cel pracy: Porównanie wybranych parametrów rytmu serca: współczynnika niemiarowości (WN) i procentu szybkich rytmów serca oraz niektórych parametrów klinicznych w dwóch grupach pacjentów: z prawidłową i nieprawidłową wartością średniej dobowej częstości rytmu serca w AF ocenianą w 24-godzinnym zapisie EKG metodą Holtera (HM). Materiał i metodyka: U 90 pacjentów z utrwalonym AF wykonywano badanie 24-godzinnego zapisu EKG metodą Holtera (24 HM). Po jego przeprowadzeniu pacjentów podzielono na dwie grupy: Grupa I - pacjenci z prawidłową kontrolą częstości rytmu serca (HRśr<90/min) oraz Grupa II - chorzyz nieprawidłową kontrolą częstości rytmu serca (HRśr >90/min). Następnie porównano u obu grup następujące parametry rytmu komór: procent epizodów tachyAF(HR>120/min),WN, ilość pacjentów z istotnym procentem epizodów tachyAF, tj. >10% tachyAF. Ponadto dokonano porównania w obu grupach częstości występowania objawów klinicznych pod postacią „kołatań serca". Wyniki: Pacjenci z Grupy I mieli istotnie statystycznie niższą wartość HRśrw porównaniu do Grupy II: Gr. I - 78,7±6,3 vs Gr. II -104,5±10,6 (p<0,05). Pacjenci z wyższą wartością HRśr mieli 4-krotnie wyższy odsetek epizodów tachy AF w porównaniu do Grupy I (Gr. I - 8,6±5,8 vs Gr. II - 36±13,8 (p<0,01). U wszystkich pacjentów w grupie z uznaną za prawidłową częstością rytmu komór stwierdzono epizody tachy AF. Wynosiły one od 0,3 do 29% dobowych rytmów serca. Należy również podkreślić, że u 24 z 66 pacjentów (36%), którzy byli uznani za tych o prawidłowej kontroli częstości rytmu, w 24 HM stwierdzono istotny procent epizodów tachy AF, tj. powyżej 10% rytmów w ciągu doby. Wartość WN nie różniła się istotnie statystycznie w obu badanych grupach pacjentów (Gr. I - 0,265±0,036 vs Gr. II - 0,27±0,023 (p=0,53; NS). Istotną niemiarowośćz WN>0,2 stwierdzono aż u 89% pacjentów z Grupy I i u wszystkich chorych w Grupy II (NS). U 44 pacjentów (66,7%) z Grupy I oraz u 18 chorych (75%) z Grupy II, odnotowano dolegliwości pod postacią kołatania serca w trakcie HM. Nie były to różnice istotne statystycznie (p=0,23; NS). Wnioski: 1. ?rednia dobowa częstość serca w 24 HM u pacjentów z utrwalonym AF nie jest wystarczająca dla określenia prawidłowej kontroli częstości rytmu. 2. Ocena WN oraz określanie procentu epizodów tachy AF w 24 HM, wydają się niezbędne dla pełnej oceny kontroli rytmu u pacjentów z AF.