Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Wpływ zabiegu hemodializy na czas trwania i dyspersję odstępu QT oraz elektrokardiograficzne cechy przerostu lewej komory

Autor:
Andrzej Minczykowski, Danuta Zaremba-Drobnik, Irena Pietrzak, Stanisław Czekalski, Henryk Wysocki
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
5
Strona początkowa:
318
Strona końcowa:
324
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
elektrokardiogram, dyspersja QT, echokardiografia, przerost, hemodializa
Czytaj

Wprowadzenie: Wydłużony odstęp QT wiąże się ze zwiększonym ryzykiem zgonu z przyczyn sercowych, z kolei dyspersja odstępu QT (QTdispersion - QTd) jest zwiększona w wielu sytuacjach klinicznych o dużym ryzyku powikłań sercowo-naczyniowych. Istotnym problemem występującym u osób hemodializowanych jest znaczna częstość komorowych zaburzeń rytmu serca. Cel pracy: Ocena wpływu hemodializy (HD) na odstęp OJ, QTd i elektrokardiograficzne cechy przerostu lewej komory. Materiał i metodyka: U 52 pacjentów (wiek 51±17 lat, 32 mężczyzn) poddawanych powtarzanym HD wykonano badanie elektrokardiograficzne i echokardiograficzne bezpośrednio przed oraz po rutynowej HD. Celem zabiegu było osiągnięcie tzw. „suchej masy ciała". Wyniki: Efektem zabiegów HD była redukcja masy ciała śr. o 2,l±l,0 kg. W badaniu EKG przed i po HD u wszystkich badanych występował miarowy rytm zatokowy. W badaniu po HD stwierdzono przyspieszenie częstości pracy serca z 76±14/min do80±14/min (p<0,01). Czas trwania skorygowanego odstępu Ql (QTcorrected - QTc) istotnie wydłużył się w czasie HD(454±30vs 475±37 ms; p<0,0001). Prawidłową wartość QTc poniżej 440 ms stwierdzono u 15 badanych w badaniu przed HD i tylko w 6 przypadkach po HD. QTd uległa istotnemu zwiększeniu po HD (40,4±14,7 vs 56,5±19,8 ms; p<0,0001), podobnie jak dyspersja QTc (45,6±16,3 vs 65,4±22,2 ms; p<0,0001). W badaniu EKG wykonanym po HD wskaźniki przerostu lewej komory: wskaźnik Sokolowa, wskaźnik Cornell oraz tzw. iloczyn Cornell odpowiadający iloczynowi wskaźnika Cornell i średniego czasu trwania zespołów QRS, zwiększyły się istotnie w porównaniu do badania wykonanego przed HD (p<0,0001). Wskaźnik masy lewej komory oceniany echokardiograficznie nie zmienił się w czasie HD (p>0,05). Nie stwierdzono obecności korelacji pomiędzy wielkością zmian QTc, QTd i QTcd a wykładnikami intensywności HD: zastosowaną ultrafiltracją, redukcją masy ciała, stężenia mocznika i potasu w osoczu. Z kolei zakres przyrostu wartości wskaźnika Sokolowa był zależny od ilości usuniętej wody w czasie HD wyrażanej ubytkiem masy ciała i uzyskaną ultrafiltracją, natomiast zmiana wskaźnika Cornell była zależna od wielkości ultrafiltracji. Wykazano również zależność pomiędzy redukcją wymiaru lewego przedsionka w czasie HD a zmianą wartości wskaźnika Sokolowa. Wnioski: Występowanie u większości pacjentów przewlekle dializowanych stałego, istotnego wydłużenia QTc i QTd, nasilających się w czasie zabiegu HD, może być odpowiedzialne za częste komorowe zaburzenia rytmu i występowanie nagłych zgonów w tej grupie chorych. Wpływ zabiegu HD polegający na wzroście wartości elektrokardiograficznych wskaźników przerostu lewej komory serca może być następstwem redukcji obciążenia wstępnego w czasie dializy.