Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Współczesne poglądy dotyczące diagnostyki okołooperacyjnego uszkodzenia mięśnia sercowego u chorych po pomostowaniu aortalno-wieńcowym

Autor:
Elżbieta Krawczyk, Janusz Stążka
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
5
Strona początkowa:
350
Strona końcowa:
354
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
pomostowanie aortalno-wieńcowe, zawał okołooperacyjny, troponina sercowa I, mioglobina, izoenzym kinazy kreatynowej
Czytaj

Pomostowanie aortalno-wieńcowe (coronary artery bypass grafting - CABG) jest powszechnie uznaną i szeroko stosowaną metodą leczenia choroby wieńcowej. Pomimo postępów w technice operacyjnej i doskonalenia metod śródoperacyjnej protekcji mięśnia sercowego, u większości pacjentów poddanych CABG dochodzi do niedokrwienia serca, a u 2-82% chorych występuje zawał okołooperacyjny (perioperative myocardial infarction - PMI). Przyczyną niedokrwienia i zawału serca w okresie okołooperacyjnym mogą być zmiany związane z naczyniami wieńcowymi bądź graftami i(lub) niedostateczna ochrona mięśnia sercowego oraz zaburzenia hemodynamiczne w okresie pooperacyjnym. Zawał okołooperacyjny jest jednym z najpoważniejszych powikłań u chorych po CABG. Jest główną przyczyną wczesnej śmiertelności szpitalnej (10--15%) oraz ma niekorzystny wpływ na rokowanie odległe. Wczesne rozpoznanie zawału mięśnia sercowego jest ważne dla optymalnego postępowania i leczenia pooperacyjnego. Interwencja kardiologa inwazyjnego lub natychmiastowa reoperacja w przypadku niedrożności naczynia może zapobiec zgonowi szpitalnemu i poprawić rokowanie odległe. Rozpoznanie PMI u pacjentów po CABG jest niejednokrotnie bardzo trudne i zależy od zastosowanych kryteriów diagnostycznych. Brak jest, jak dotychczas, standardów postępowania diagnostycznego. Obecnie, według klasycznych kryteriów Braunwalda, okołooperacyjny zawał mięśnia sercowego rozpoznajemy na podstawie nowopowstałego załamka Q w badaniu elektrokardiograficznym (EKG), nowych, regionalnych zaburzeń kurczliwości w badaniu echokardiograficznym (ECHO) oraz wzrostu poziomu izoenzymu kinazy kreatynowej (creatine kinase-MB - CK-MB). Uważa się, że przyjęcie tych kryteriów może z jednej strony zaniżać prawdziwą częstość występowania zawału okołooperacyjnego, z drugiej strony, może być przyczyną rozpoznań zawałów „fałszywie dodatnich". Stąd tak duże zainteresowanie w ostatnich latach bardziej swoistymi i czułymi markerami uszkodzenia mięśnia sercowego, takimi jak mioglobina i sercowe troponiny I i T.