Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Zaburzenia układu autonomicznego serca u chorych z cukrzycą typu 1 - wyniki analizy widmowej zmienności rytmu serca

Autor:
Dariusz Korczak, Danuta Liszewska-Pfejfer, Krzysztof Jankowski, Piotr Bienias, Anna Lipińska, Małgorzata Puchta
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
6
Strona początkowa:
383
Strona końcowa:
389
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
cukrzyca typu 1, zmienność rytmu serca, analiza widmowa
Czytaj

Wprowadzenie: Dotychczas w piśmiennictwie przedstawiono nieliczne prace dotyczące znaczenia oceny zmienności rytmu serca (heart rate varia-bility- HRV) u chorych z cukrzycą typu 1 (diabetes mellitus type i - DM 1) w zależności od występowania powikłań o charakterze mikro- i makro-angiopatii. Cel pracy: 1. Ocena występowania zaburzeń funkcji autonomicznego układu nerwowego (a.u.n.) serca w grupie chorych z DM 1, w oparciu o badanie HRV za pomocą analizy widmowej. 2. Próba ustalenia, czy istnieje zależność między występowaniem powikłań DM 1 a nasileniem zaburzeń funkcji a.u.n. serca. Materiał i metodyka: Zbadano grupę 110 chorych, 63 M i 47 Kw średnim wieku 36,8±9,0 lat, z DM 1 trwającą średnio 12,3±8,5 lat (grupa I), bez współistniejących chorób sercowo-naczyniowych oraz 55 zdrowych osób (33 M i 22 K) w średnim wieku 34,5±8,7 lat (grupa II). U wszystkich badanych wykonano 24-godzinną rejestrację EKG, w trakcie której przeprowadzono test ortostatyczny. Dokonano analizy odcinka ST oraz badania HRV, oceniając: moc widma w zakresie niskich częstotliwości (low frequency - LF), moc widma w zakresie wysokich częstotliwości (high frequency- HF) oraz wskaźnik równowagi sympatyko-wagalnej (LF/HF). U chorych z grupy I powyżej 35 roku życia wykonano submaksymalny test wysiłkowy. Analizę parametrów HRV przeprowadzono w następujących grupach chorych z DM 1:1) bez obniżenia odcinka ST >1 mm w badaniu holterowskim lub w próbie wysiłkowej (n=86); 2) z opisanymi zmianami odcinka ST (n=24); 3) bez powikłań o charakterze mikroangiopatii (n=34); 4) ze wszystkimi powikłaniami DM 1 (retinopatia, nefropatia, neuropatia; n=14); 5) wyłącznie z niewydolnością nerek (n=7); 6) bez powikłań DM 1 lecz z wyżej wymienionymi zmianami odcinka ST (n=10). Wyniki: Stwierdzono istotną statystycznie tendencję do obniżania się średnich wartości LF, jak i HF, wraz z wiekiem chorych i z czasem trwania DM 1. ?rednie wartości LF i HF w grupie I były istotnie niższe niż w grupie II i najniższe u chorych ze wszystkimi powikłaniami DM 1 oraz u osób z niewydolnością nerek. U 10 chorych ze zmianami sugerującymi niedokrwienie mięśnia serca, bez powikłań DM 1, stwierdzono istotne zaburzenia parametrów HRV w porównaniu z wartościami uzyskanymi w grupie II oraz u chorych bez powikłań DM 1. Wnioski: 1. U chorych z DM 1 stwierdzono istotne zaburzenia funkcji a.u.n. serca powodujące upośledzenie aktywności zarówno współczulnej, jak i przywspółczulnej. 2. Zaburzenia te zwiększają się wraz z wiekiem pacjentów, czasem trwania choroby i z występowaniem powikłań DM 1, są największe u chorych ze wszystkimi powikłaniami cukrzycy oraz u osób z niewydolnością nerek. 3. Interpretacja wyniku badania HRV u chorych z DM 1 wymaga uwzględnienia wpływu wielu czynników, m.in. występowania powikłań o charakterze mikroangiopatii oraz możliwej roli makroangiopatii, powodującej zaburzenia ukrwienia mięśnia serca.