Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Dekompozycja złożonych wykresów Poincare zmiennych hemodynamicznych

Autor:
Przemysław Guzik, Jarosław Piskorski, Jerzy Ellert, Janusz Tarchalski, Tomasz Krauze, Andrzej Wykrętowicz, Henryk Wysocki
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2006
Tom:
8
Numer:
6
Strona początkowa:
408
Strona końcowa:
415
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
wykresy Poincare, dekompozycja wykresów Poincaie, zmienność parametrów hemodynamicznych, świeży zawał serca
Czytaj

Wprowadzenie: Ocena zmienności rytmu serca i ciśnienia tętniczego znajduje zastosowanie w badaniach naukowych i pracy klinicznej. Ze względu na ograniczenia techniczne analiza zmienności parametrów hemodynamicznych, takich jak: rzut serca (cardiac output - CO), objętość wyrzutowa (stroke volume - SV) czy systemowy opór naczyniowy (systemie vascular resistance - SVR) jest rzadko wykonywana. W ocenie zmienności rytmu serca wykorzystuje się m.in. wykresy Poincare opisywane takimi deskryptorami, jak: SD1, SD2, czy współczynnik r. Parametry te charakteryzują zmienność krótko- (SD1) i długoterminową (SD2) oraz równowagę, między nimi (współczynnik r). Często wykresy Poincare utworzone dla dłuższych rejestracji przyjmują złożone kształty przypominające np.: kometę, podkowę, para bolę lub zgrupowanie wysp. Stosując metodę dekompozycji, takzłożone wykresy rozkłada się na mniejsze wykresy Poincare (mini-Poincare), co umożliwia dynamiczną ocenę chwilowych zmian zachodzących w autonomicznej modulacji pracy serca. Cel pracy: Przeprowadzenie dekompozycji złożonych wykresów Poincare SV, CO, SVR i odstępów RR pochodzących z wielogodzinnej ciągłej rejestracji parametrów hemodynamicznych. Materiał i metodyka: Badanie zrealizowano wykorzystując około 19-godzinne nagranie z danymi hemodynamicznymi 72 356 kolejnych uderzeń serca. Rejestrację hemodynamiczną wykonano u 49-letniego chorego ze świeżym zawałem serca po skutecznej angioplastyce prawej tętnicy wieńcowej, wykorzystując kardiografię impedancyjną (Niccomo, Medis, Niemcy). Do konstruowania złożonych wykresów Poincare, a następnie ich dekompozycji do prostszych wykresów mini-Poincare powstałych ze zbiorów kolejnych 300 uderzeń serca wykorzystano własne oprogramowanie. Wyniki: Chwilowe wartości parametrów hemodynamicznych mieściły się wza kresie 54-115 ml dla SV, 2,6-9,2 l/min dla CO, 880-2050 dyn s/cm5 dla SVR oraz 600-1300 ms dla odstępów RR. Za pomocą programu do dekompozycji dla wszystkich analizowanych parametrów oceniano ich tachogramy, złożone wykresy Poincare oraz wykresy zależności SD2-SD1. Wykres Poincare dla SV przyjął kształt zbliżony do koła, dla CO i SVR elipsy z ogonami, natomiast dla odstępów RR kształt najbardziej złożony. Trajektorie ruchu punktów w przestrzeni SD2-SD1 układały się niemal wzdłuż linii równowagi (przekątnej) między SD2 i SDl dla SV, CO i SVR. W przypadku odstępów RR wśród skośnych trajektorii wyróżniały się również niemal pionowe tory ruchów, świadczące o tym, że niewielkim przyrostom lub spadkom zmienności krótkoterminowej (SD1) towarzyszą ogromne zmiany w zmienności długoterminowej (SD2). Na tachogramach, poza wyraźnymi trendami ocenianych parametrów, uwidoczniono także liczne piki charakterystyczne dla skurczów dodatkowych i/lub artefaktów technicznych. Przy wszystkich analizowanych parametrach obserwowano, że współczynnik r przyjmował dodatnie lub ujemne wartości w różnych wykresach mini-Poincare. Wnioski: Dekompozycja umożliwia dynamiczną ocenę chwilowych zmian zachodzących w układzie krążenia i ułatwia zrozumienie, jak krótkoterminowa zmienność kształtuje zmienność długoterminową.