Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Stopniowa poprawa funkcji rozkurczowej prawej komory u chorych z zawałem mięśnia serca skutecznie leczonych metodą przezskórnej angioplastyki wieńcowej - ilościowa ocena za pomocą tkankowej echokardiografii doplerowskiej

Autor:
Monika Przewłocka-Kosmala, Wojciech Kosmala, Jacek Orzeszko, Rafał Płaksej, Łukasz Karpiński, Adam Spring, Walentyna Mazurek
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2007
Tom:
9
Numer:
1
Strona początkowa:
7
Strona końcowa:
13
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
dysfunkcja prawej komory, tkankowa echokardiografia doplerowska, zawał mięśnia serca, przezskórną wewnątrznaczyniowa angioplastyką wieńcowa
Czytaj

Wprowadzenie: Dysfunkcja prawej komory (right ventricle - RV) ma istotne znaczenie w wielu schorzeniach serca, w tym u pacjentów z zawałem mięśnia serca z uniesieniem odcinka ST (ST-elevation myocardial infarction - STEMI), wpływając zarówno na przebieg choroby, jak i rokowanie. Cel pracy: Ilościowa ocena skurczowej i rozkurczowej funkcji RV za pomocą tkankowej echokardiografii doplerowskiej (tissue Doppler imaging -TDI) u chorych po STEMI leczonych pierwotną przezskórną angioplastyką wieńcową (percutaneous transluminal coronary angioplasty - PTCA) w czasie 6-miesięcznej obserwacji. Materiał i metodyka: Do badań włączono prospektywnie 58 chorych w wieku 59,6±9,1 lat ze świeżo przebytym STEMI. Wszyscy pacjenci poddani byli leczeniu za pomocą PTCA. U 11 w trakcie obserwacji potwierdzono restenozę w naczyniu dozawałowym, w związku z czym do analizy włączono grupę 47 pacjentów w wieku 58,3±10,8 lat, z czego u 27 stwierdzono STEMI ściany przedniej, a u 20 ściany tylno-dolnej. Do badania nie kwalifikowano chorych z objawami zawału RV. Grupę kontrolną (GK) stanowiły 33 zdrowe osoby w wieku 58,2±7,9 lat. Za pomocąTDIw3dobie oraz w miesiąc i pół roku po STEMI oceniano następujące parametry krzywej prędkości mięśnia serca uzyskane z segmentu podstawnego wolnej ściany RV oraz 6 podstawnych segmentów lewej komory (left ventricle- LV): maksymalną prędkość skurczową (peaksystolic velocity - Sm), maksymalną prędkość wczesno-rozkurczową (peakearly-diastolic velocity - Em), maksymalną prędkość późno- rozkurczową (peaklate-diastolic-velocity - Am), czas relaksacji izowolumetrycznej (isovolumic relaxation time - IRTm), maksymalną prędkość w czasie skurczu izowolumetrycznego i akcelerację prędkości w czasie skurczu izowolumetrycznego (acceleration during isovolumic contraction - ICA). Wyniki: W trakcie 6-miesięcznej obserwacji wykazano stopniową poprawę funkcji rozkurczowej RV w postaci wzrostu wartości RV-Em i RV-Em/Am oraz skracania się RV-IRTm. Stopień normalizacji funkcji rozkurczowej RV był związany z jednoczesną poprawą wskaźników funkcji rozkurczowej LV, szczególnie w odniesieniu do przegrody międzykomorowej (intenentricular septum - IVS), co wyrażało się obecnością istotnych korelacji pomiędzy różnicą wartości na koniec badania i wartości wyjściowych RV-IRTm i LV-IRTm, (r=0,6; p<0,001), RV-IRTm i IVS-IRTm (r=0,69; p<0,001) oraz RV-Em/Am MVS-Em/Am (r=-0,55; p<0,001). Nie wykazano istotnych różnic w porównaniu z GK w zakresie parametrów funkcji skurczowej RV. Wnioski: U chorych ze STEMI bez cech zawału RV stwierdzane po leczeniu reperfuzyjnym stopniowe ustępowanie cech dysfunkcji rozkurczowej RV jest powiązane z poprawą parametrów rozkurczowych LV, w szczególności IVS, co wskazuje na istotną rolę zjawiska współzależności komorowej.