Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Chirurgia prenatalna: przyszłość czy ślepy zaułek. Doświadczenia wstępne

Autor:
Mariusz Sroka, Małgorzata Świątkowska-Freund, Andrzej Gołębiewski, Piotr Czauderna, Krzysztof Preis
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2007
Tom:
37
Numer:
1
Strona początkowa:
7
Strona końcowa:
9
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
chirurgia prenatalna, przepuklina oponowo-rdzeniowa, guz krzyżowo-ogonowy
Czytaj

Wprowadzenie: Wskazania terapeutyczne w chirurgii prenatalnej ulegają ciągłej modyfikacji wraz z gromadzeniem doświadczeń i z rozwojem nowych technologii. Materiał i metody: Terapii prenatalnej poddano 4 pacjentki w 27-30 tygodniu ciąży. U 3 płodów rozpoznano przepuklinę oponowo-rdzeniową (odcinka piersiowo-lędźwiowego z wodogłowiem u pierwszego pacjenta oraz odcinka lędźwiowo-krzyżowego u dwóch następnych pacjentów). U czwartego płodu wskazaniem do zabiegu był ogromny guz krzyżowo-ogonowy z cechami krwawienia, znaczną anemizacjąi zagrażającą niewydolnością krążenia. Po wykonaniu przez położników histerotomii w 3 przypadkach przeprowadzono standardową plastykę przepukliny oponowo-rdzeniowej, zaś w czwartym przypadku - częściową resekcję guza. Wyniki: W trzech pierwszych przypadkach zabiegi zakończono z powodzeniem, uzyskując przeżycie pacjentów. Czwarty zabieg zakończył się zgonem płodu na skutek śródoperacyjnego oddzielania się łożyska. Ciąże rozwiązywano cięciem cesarskim: w dwóch przypadkach planowo w 38-36 tygodniu ciąży, w jednym przypadku - w 7 dobie po zabiegu z powodu wyzwolenia się czynności skurczowej macicy. U pierwszego pacjenta stwierdzono znacznego stopnia wodogłowie z porażeniem kończyn dolnych i pęcherzem neurogennym. U 2 pozostałych pacjentów deficyty neurologiczne są mniejsze z zachowaną ruchomością kończyn i z wodogłowiem niewielkiego stopnia. Wnioski: Nasze wstępne doświadczenia wskazują na techniczną możliwość chirurgicznej terapii prenatalnej w polskich warunkach, jednak dla osiągnięcia powodzenia niezbędne jest określenie precyzyjnych wskazań operacyjnych. Wydaje się, że w przypadku pierwszego pacjenta z przepukliną oponowo-rdzeniową i ze znacznego stopnia wodogłowiem wskazania do terapii prenatalnej były kontrowersyjne i dlatego nie przyniosła ona spodziewanych efektów. W terapii prenatalnej konieczna jest współpraca kilku ośrodków i wprowadzanie mało inwazyjnych technik endoskopowych.