Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Czy autoaugmentacja pęcherza (detrusotomia, myotomia) może być nadal uznawana za metodę skuteczną?

Autor:
Lidia Skobejko-Włodarska, Karina Felberg, Piotr Gastoł, Małgorzata Baka-Ostrowska
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2007
Tom:
37
Numer:
1
Strona początkowa:
75
Strona końcowa:
79
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
neurogenna dysfunkcja pęcherza, wysokie ciśnienie śródpęcherzowe, mała objętość pęcherza, autoaugmentacja
Czytaj

Wprowadzenie: Autoaugmentacja (detrusotomia, myotomia) jest metodą powiększenia objętości pęcherza oraz obniżenia nieprawidłowo wysokiego ciśnienia śródpęcherzowego bez użycia wstawek. Materiał i metody: Autoaugmentację pęcherza zastosowano u 30 chorych z pęcherzem neurogennym w wieku od 1 roku do 18 lat. U 19 chorych stwierdzono poszerzenie górnych dróg moczowych, w tym u 8 z nich wodonercze. Zakres obserwowanych w badaniu urodynamicznym ciśnień wynosił od 45 do 182 cm H2O, a objętość pęcherza od 66 do 350 ml. Wyniki: Okres obserwacji pacjentów wynosi od 2 do 12 lat. U większości pacjentów uzyskano poprawę górnych dróg moczowych, tylko u 5 obserwowano utrzymywanie się miernego poszerzenia układu kielichowo-miedniczkowego, a u 1 - wodonercze. W badaniu urodynamicznym pooperacyjnym stwierdzono wzrost objętości pęcherza średnio o 118 ml i obniżenie ciśnienia śródpęcherzowego średnio o 50 cm H2O. Autoaugmentacja była nieskuteczna u 6 pacjentów, których zakwalifikowano do innego rodzaju leczenia chirurgicznego. Wnioski: 1. Autoaugmentacja jest metodą skuteczną w obniżaniu ciśnienia śródpęcherzowego, natomiast nie daje gwarancji przy dużym powiększeniu objętości pęcherza i z tego powodu należy ją rozważać wyłącznie u pacjentów, posiadających odpowiednią zapewniającą powodzenie pojemność pęcherza powyżej 200 ml. 2. Długoletnie obserwacje wskazują, że przy prawidłowej czynności nerek pęcherze po autoaugmentacji nie zmniejszają swojej objętości, a ciśnienie śródpęcherzowe nie ulega zwiększeniu. Natomiast u pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek uzyskane zwiększenie objętości pęcherza jest przejściowe i ulega zmniejszeniu wraz z utratą produkcji moczu. 3. Zaletą autoaugmentacji jest uniknięcie wszystkich powikłań związanych z obecnością wstawki jelitowej w układzie moczowym oraz możliwość zastosowania innych metod augmentacji pęcherza w przypadku jej nieskuteczności.