Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena objętości jąder przed i po leczeniu chirurgicznym żylaków powrózka nasiennego

Autor:
Dariusz Olejniczak1, Ewa Krupińska1, Emeryk Samolewicz1, Piotr Raczyński
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2007
Tom:
37
Numer:
1
Strona początkowa:
80
Strona końcowa:
83
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
powrózka nasiennego, objętość jądra, przerost jądra
Czytaj

Wprowadzenie: Żylaki powrózka nasiennego (żpn) są nieprawidłowym poszerzeniem splotu wiciowatego jądra. Podjęcie decyzji o leczeniu kilkunastoletnich chłopców z żylakami powrózka nasiennego jest trudne ze względu na brak jednoznacznych, powszechnie akceptowanych wskazań do operacji. Najczęściej uznawany jest istotny niedobór objętości jądra powiązanego z żylakami, stwierdzany podczas pomiarów ultrasonograficznych. Celem pracy było porównanie objętości jąder przed i po operacji metodą Palomo, ocena zjawiska wyrównywania niedoboru objętości jądra związanego z żylakami oraz pooperacyjnej hipertrofii jądra, a także ocena przydatności pomiarów objętości jąder podczas stawiania wskazań do zabiegu. Materiał i metody: Przeanalizowano dokumentację 336 chłopców poddanych korekcji lewostronnych żpn metodą Palomo. Przed i po operacji wszyscy pacjenci oceniani byli podczas klinicznego badania przedmiotowego i badania ultrasonograficznego. Na podstawie usg określano objętość jąder w okresie przed i po leczeniu. Obserwacja po zabiegu trwała średnio 12-18 miesięcy. Ponadto zbadano 120 mężczyzn operowanych w dzieciństwie z powodu żpn, którzy zgłosili się po średnio 8 latach i 8 miesiącach. Wyniki: Analizując objętości jąder operowanych pacjentów przed i po zabiegu stwierdzono średni, 10,8% niedobór objętości lewego jądra tuż przed operacją oraz największą, średnio 7,8% przewagę jego rozmiarów w badaniach wykonywanych między 13 a 24 miesiącem po leczeniu, a także niewielką, 2% hipertrofię lewego jądra u mężczyzn po średnio 8 latach i 8 miesiącach od operacji. Mimo że u 60% chłopców przed zabiegiem wystąpił przynajmniej 10% niedobór objętości lewego jądra, a pooperacyjna, 10% hipertrofia lewego jądra widoczna była u 40% pacjentów w okresie pooperacyjnym, istotna statystycznie różnica między średnimi objętościami obu gonad występowała tylko w odniesieniu do hipotrofii lewego jądra w badaniach wykonywanych w ciągu 6 miesięcy poprzedzających leczenie, również oceniając pacjentów podzielonych na grupy według wieku w chwili operacji. Wnioski: Stawiając wskazania do operacji żpn u kilkunastoletnich chłopców należy brać pod uwagę kilka parametrów, ponieważ nadal nie udało się ustalić jednego, rozstrzygającego kryterium. Podczas oceny efektów leczenia należy uwzględniać zjawisko pooperacyjnej hipertrofii jądra, jednak wydaje się, że występuje ono przede wszystkim we wcześniejszym okresie pooperacyjnym. Być może właściwsze jest ocenianie całkowitej objętości obu jąder i porównywanie jej ze znanymi normami. Warunkiem powodzenia jest jednak ustalenie norm uwzględniających wiek i stopień rozwoju płciowego badanej osoby, a nawet region geograficzny, z którego ona pochodzi.