Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Przydatność NT-proBNP w diagnostyce dysfunkcji rozkurczowej lewej komory u chorych po ostrym zawale serca leczonych pierwotną angioplastyką

Autor:
Iwona Świątkiewicz, Marek Koziński, Arkadiusz Grubecki, Adam Sukiennik, Marek Woźnicki, Grzegorz Grześk, Marzenna Gruszka, Grażyna Odrowąż-Sypniewska, Jacek Kubica
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2007
Tom:
9
Numer:
2
Strona początkowa:
87
Strona końcowa:
94
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
pierwotna przezskórna śródnaczyniowa angioplastyką wieńcowa, echokardiografia, remodeling lewej komory, funkcja skurczowa i rozkurczowa lewej komory, N-końcowy fragment mózgowego peptydu natriuretycznego
Czytaj

Wprowadzenie: Dysfunkcja rozkurczowa lewej komory (leftventricle- LV) może wiązać się z występowaniem remodelingu LV oraz pogorszeniem rokowania u chorych po ostrym zawale serca z uniesieniem odcinka ST (ST-elevation myocardial infarction - STEMI) z zachowaną funkcją skurczową LV. Cel pracy: Ocena występowania dysfunkcji rozkurczowej LV przy użyciu echokardiografii doplerowskiej, jej związku z remodelingiem LV oraz przydatności oznaczania stężenia N-końcowego fragmentu mózgowego peptydu natriuretycznego w osoczu (N-terminal pro-brain natriuretic peptide - NT-proBNP) w diagnostyce dysfunkcji rozkurczowej LV u chorych po STEMI leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową (primary percutaneo-ustransluminal coronary angioplasty -pPTCA). Materiał i metodyka: Ocenie poddano 98 pacjentów (75 mężczyzn, 23 kobiety). Badanie echokardiograficzne wykonywano w dniu wypisu ze szpitala (p) oraz po 6 miesiącach (k), oceniając wymiaryjam serca oraz parametry funkcji skurczowej (frakcja wyrzutowa - EF, ang. ejection fraction) i rozkurczowej LV (E/A-iloraz maksymalnych prędkości napływu mitralnego: wczesnego oraz w czasie skurczu przedsionka; DT - czas deceleracji wczesnego napływu mitralnego; IVRT - czas rozkurczu izowolumetrycznego). Dysfunkcję rozkurczową LV o profilu zaburzonej relaksacji rozpoznawano przy E/A105 ms, a o profilu restrykcyjnym przy E/A>2,0 i DT<130 ms. Remodeling LV rozpoznawano przy wzroście wymiaru końcowo-rozkurczowego LV (LVend-diastolic diameter- LVEDd) po 6 miesiącach o >10%. NT-proBNP mierzono przed pPTCA (p) oraz po 6 miesiącach (k). Wyniki: W dniu wypisu ze szpitala stwierdzono zachowaną funkcję skurczową LV w całej grupie chorych oraz dysfunkcję rozkurczową LV o profilu zaburzonej relaksacji w grupie chorych z NT-proBNP(p) powyżej mediany (>309,3 pg/ml). Po 6 miesiącach wykazano zachowaną funkcję skurczową LV i dysfunkcję rozkurczową LV o profilu zaburzonej relaksacji w całej grupie chorych oraz brak remodelingu LV u 86% badanych. W grupie chorych z NT-proBNP(p) powyżej mediany stwierdzono brak poprawy funkcji skurczowej LV oraz wzrost LVEDd. Po 6 miesiącach dysfunkcja rozkurczowa LV o profilu zaburzonej relaksacji występowała w całej grupie chorych niezależnie od NT-proBNP(k). Stwierdzono ujemne korelacje pomiędzy NT-proBNP(k) a DT(p) i NT-proBNP(k) a DT(k) (odpowiednio: Rs=-0,33, p=0,0021; Rs=-0,21, p=0,0552). W analizie wieloczynnikowej wysokie NT-proBNP(k) było niezależnym czynnikiem predykcyjnym skrócenia DT(k) a niska EF, krótki DT przy wypisie ze szpitala oraz wysoka maksymalna aktywność kinazy fosfokreatynowej we krwi i wysokie NT-proBNP(p), okazały się niezależnymi predykatorami NT-proBNP(k). U chorych z obecnym remodelingiem LV dysfunkcję rozkurczową LV o profilu zaburzonej relaksacji zaobserwowano zarówno w dniu wypisu ze szpitala, jak i po 6 miesiącach. Stwierdzono ujemną korelację między DT(k) a LVEDd(k) (Rs=-0,25, p=0,0192). Metodą analizy wieloczynnikowej wykazano, że niezależnymi predykatorami wzrostu LVEDd po 6 miesiącach są: niska EFp i niska wartość ilorazu E/Ap. Czas od początku bólu zawałowego do re-perfuzji nie miał wpływu na występowanie dysfunkcji rozkurczowej LV o profilu zaburzonej relaksacji po 6 miesiącach po STEMI. Wnioski: W obserwacji odległej u chorych po STEMI skutecznie leczonych pPTCA, z zachowaną funkcją skurczową LV, występuje dysfunkcja rozkurczowa LV o profilu zaburzonej relaksacji. Pacjenci z obecnym remodelingiem LV charakteryzują się występowaniem bardziej zaawansowanej dysfunkcji rozkurczowej LV 6 miesięcy po STEMI. Wysokie stężenia NT-proBNP w osoczu w czasie obserwacji odległej u chorych po STEMI z zachowaną funkcją skurczową LV, mogą wynikać z rozwijającej się dysfunkcji rozkurczowej LV.