Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Echokardiograficzna ocena odkształcenia lewej komory przy zastosowaniu techniki doplera tkankowego oraz śledzenia markerów akustycznych (speckle tracking)

Autor:
Łukasz Chrzanowski, Piotr Lipiec, Maria Krzemińska-Pakuła, Paulina Wejner-Mik, Aleksandra Jasińska, Jarosław Drożdż, Jarosław D. Kasprzak
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2007
Tom:
9
Numer:
3
Strona początkowa:
195
Strona końcowa:
202
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
tkankowa echokardiografia doplerowską, odkształcenie mięśnia sercowego, śledzenie markerów akustycznych
Czytaj

Wprowadzenie: Obrazowanie odkształcenia (strain) w oparciu o tkankową echokardiografię doplerowską (tissue Doppler echocardiography -TDE) znalazło podstawowe zastosowanie w analizie czynności regionalnej mięśnia sercowego. Algorytm śledzenia markerów akustycznych (speckle tracking echocardiography - STE) stanowi niedawno opracowaną technikę ilościową i wykazuje przewagę w stosunku do doplera tkankowego, polegającą na braku zależności od kąta obrazowania. Cel pracy: Ocena możliwości uzyskania danych ilościowych (feasibility) oraz porównanie wartości odkształcenia mięśnia sercowego, uzyskanych przy zastosowaniu TDE i STE. Materiał i metodyka: Ocenie poddano 306 segmentów lewej komory obrazowanych u 22 kolejnych pacjentów z różnym stopniem zaburzeń kurcz-liwości mięśnia sercowego. Porównywano dane pochodzące zsegmentów dostępnych zarówno badaniu doplerowskiemu, jak również technice śledzenia markerów akustycznych: odkształcenie radialne środkowych segmentów przedniej przegrody międzykomorowej i ściany tylnej w projekcji przymostkowej w osi długiej, odkształcenie okrężne segmentów środkowych ściany przedniej i przegrody międzykomorowej w projekcji przymost-kowej w osi krótkiej i odkształcenie podłużne wszystkich segmentów przegrody międzykomorowej, ściany bocznej, przedniej i tylnej w projekcjach koniuszkowych. Wyniki: Odpowiednią jakość obrazowania stwierdzono w 281 segmentach (możliwość uzyskania danych ilościowych 92% dla doplera tkankowego i 93% dla śledzenia markerów akustycznych). Najwyższą dostępnością dla analizy charakteryzowało się odkształcenie podłużne podstawnych segmentów ściany bocznej i środkowych segmentów ściany przedniej (100%), natomiast najniższą - odkształcenie okrężne segmentów ściany przedniej (55%). Ogólnie wykazano zadowalający poziom zgodności obu technik analizy regionalnej. Dane uzyskiwane za pomocą STE charakteryzowały się tendencją do niższych wartości odkształcenia w porównaniu do doplera tkankowego, za wyjątkiem kierunku okrężnego. ?rednie wartości odkształcenia podłużnego segmentów ściany dolnej i radialnego segmentów środkowych ściany tylnej nie różniły się istotnie. Wnioski: Algorytm śledzenia markerów akustycznych i tkankowa echokardiografia doplerowską umożliwiają regionalną ocenę odkształcenia w zbliżonym odsetku pacjentów. Najłatwiejsze jest uzyskanie danych z segmentów: podstawnego ściany bocznej i środkowego ściany przedniej. Obydwie metody wykazują akceptowalny poziom zgodności.