Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Sprawozdanie z 76 Kongresu Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego. Helsinki, 10-13.06.2007 r.

Autor:
Anna Kabłak-Ziembicka
Typ:
type 5
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2007
Tom:
9
Numer:
4
Strona początkowa:
309
Strona końcowa:
309
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
sprawozdanie
Czytaj

76 Kongres Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego odbyłsię w Helsinkach w dniach 10-13 czerwca 2007 r. W kongresie wzięło udział 2500 uczestników z 67 krajów. W czasie sesji referatowych i plakatowych zaprezentowano łącznie 943 prace z całego świata, dominowały badania z ośrodków w USA, Wielkiej Brytanii oraz Włoch. Polskę reprezentowały ośrodki naukowe z Białegostoku, Krakowa, Lublina, Łodzi, Poznania oraz Warszawy, z których przedstawiono łącznie 25 praco różnorodnej tematyce obejmującej zarówno badania laboratoryjne, jak i kliniczne. Skromny udział Polaków w kongresie można po części tłumaczyć wciąż małymi nakładami finansowymi na rozwój badań doświadczalnych oraz badań na zwierzętach w Polsce. Tym bardziej należy podkreślić wyniki badań prezentowane przez zespół prof. dr hab. med. Aldony Dembińskiej-Kieć dotyczące proangiogenetycznej aktywności komórek progenitoro-wych izolowanych z ludzkiej tkanki tłuszczowej, a także przedstawione wyniki polskich wieloośrodkowych badań nad dysfunkcją śródbłonka. Klinicyści uczestniczący w kongresie zwrócili uwagę na prezentacje nowej statyny z Japonii - pitawastatyny, stosowanej w dawce terapeutycznej 1-4 mg. Ma ona być równie skuteczna i bezpieczna jak simwastatyna oraz atorwastatyna, nie wymagając redukcji dawki u chorych z niewydolnością nerek. Wiodącymi tematami kongresu były jednak: udział czynników zapalnych i genetycznych w aterogenezie, możliwości terapii komórkami macierzystymi w chorobie wieńcowej serca, metody oceny subklinicznej miażdżycy w badaniach obrazowych. Dotychczas odkryto wiele polimorfizmów genowych związanych z określonymi czynnikami ryzyka rozwoju choroby wieńcowej lub bezpośrednio z występowaniem zdarzeń sercowo-naczy-niowych. Klinicznemu znaczeniu markerów genetycznych poświęcono debatę pro-kontra, w której udział wzięli wybitni eksperci w tej dziedzinie - prof. prof. S. Humphreys (Londyn, Wielka Brytania) oraz C. Janssens (Vageningen, Holandia). Podstawowym wnioskiem z tej debaty jest - niestety - brak obecnie dodatkowych korzyści wynikających z przesiewowych badań genotypu w kierunku markerów genetycznych choroby wieńcowej. Oboje prelegenci przedstawili analizę, w której dodanie markerów genetycznych choroby wieńcowej do skali Framingham, oceniającej ryzyko choroby wieńcowej z uwzględnieniem jej klasycznych czynników ryzyka, nie powoduje istotnego wzrostu czułości i swoistości w ocenie prawdopodobieństwa zachorowania na chorobę wieńcową. Wyniki tych analiz są rozczarowujące, szczególnie jeśli uwzględnimy konieczne nakłady finansowe potrzebne do poszukiwania genów markerowych w wielotysięcznych i większych populacjach osób. Według prof. Humphreysa badania genetyczne mogą okazać się wartościowe u młodych chorych z tzw. przedwczesną miażdżycą. Nie zabrakło również wykładów na temat modyfikacji i oksydacji lipoprotein, mechanizmów zapalnych z udziałem in-terleukin, katepsyn, metaloproteinaz, receptorów jądrowych PPAR, dwubiegunowej roli - zarówno ochronnej, jak i szkodliwej - proteinaz na stabilizację blaszek miażdżycowych, genetycznych uwarunkowań niskiego stężenia cholesterolu frakcji HDL. W sesji dydaktycznej poświęconej prognostycznej roli wskaźników zapalnych, prof. P. Serruys (Holandia) zadeklarował, że spośród wszystkich obecnie znanych metaloproteinaz, prawdopodobnie metaloproteinaza 13 i/lub 14 okażą się odpowiedzialne za niestabilność blaszki miażdżycowej. Klinicyście trudno jest odnaleźć się we wciąż rozrastającym się gąszczu markerów zapalnych biorących udział w aterogenezie. Czekamy na swoiste, wiarygodne wskaźniki obecności i rokowania przebiegu choroby wieńcowej i miażdżycy. Wśród obrazowych badań diagnostycznych wydaje się, że ocena zmian miażdżycowych i pomiary grubości kompleksu błony wewnętrznej i środkowej tętnic szyjnych a także wskaźnik uwapnienia tętnic wieńcowych mogą okazać się czynnikami prognostycznymi obecności i zaawansowania miażdżycy oraz wystąpienia incydentów sercowo-naczyniowych. Znaczenie oceny kompleksu błony wewnętrznej i środkowej oraz wskaźnika uwapnienia tętnic wieńcowych były przedmiotem zarówno sesji referatowych, jak i plakatowych, także z udziałem polskich naukowców. Opublikowana ostatnio meta-analiza badań klinicznych obejmująca łącznie 37 197 chorych obserwowanych w średnim okresie 5,5 roku wykazała, że grubość kompleksu błony wewnętrznej i środkowej jest silnym predyktorem incydentów sercowo-naczyniowych, a każdy kolejny wzrost grubości IMT o 0,1 mm wiąże się ze zwiększeniem ryzyka zawału serca o 10-15% oraz udaru mózgu o 13-18% (Lorenz M.W., Mar-kus H.S., Bots M.L. i wsp.: Prediction of clinical cardiovascu-lar events with carotid intima-media thickess. A systematic re-viewand meta-analysis. Circulation, 2007, 115, 459-467). Możliwe jest więc, że obok wieku metrykalnego, zaczniemy również 'patrzeć' na wiek naczyniowy pacjentów. W czasie kongresu odbyła się również wspólna sesja naukowa Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego i Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego na temat metod obrazowych, leczenia przeciwzakrzepowego i postępowania w ostrych zespołach wieńcowych. Podsumowując, uważam że tegoroczny 76 Kongres Europejskiego Towarzystwa Miażdżycowego można zaliczyć do udanych pod względem naukowym.