Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Oznaczenie stężenia dimera D u osób po przebytej żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej może być pomocne w ocenie zagrożenia jej nawrotem

Autor:
Anna Kaczyńska, Piotr Pruszczyk
Typ:
Prace poglądowe
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
1
Strona początkowa:
59
Strona końcowa:
62
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
dimer D, zakrzepica żył głębokich, zatorowość płucna
Czytaj

Dimer D jest produktem degradacji połączonej wiązaniami krzyżowymi fibryny. Stężenie dimera D jest wypadkową procesów krzepnięcia i fibrynolizy. Podwyższone stężenie dimera D odzwierciedla zwiększoną aktywność układu krzepnięcia przy prawidłowej lub podwyższonej aktywności układu fibrynolizy. Oznaczenie stężenia dimera D u chorych z podejrzeniem ostrego epizodu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej już znalazło powszechne zastosowanie kliniczne. W ostatnim okresie pojawiły się liczne opracowania wskazujące na potencjalne znacznie stężenia dimera D u osób po przebytej zakrzepicy żylnej lub zatorowości płucnej. Podwyższone stężenie dimera D po kilku miesiącach skutecznej antykoagulacji odzwierciedla utrzymującą się zaburzoną równowagę układów krzepnięcia i fibrynolizy i może być pomocne w ocenie ryzyka braku całkowitej rekanalizacji krążenia płucnego czy układu żylnego i nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Dotychczasowe obserwacje sugerują, że żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, zwłaszcza idiopatyczna, powinna być uważana za chorobę przewlekłą. Czas wtórnej profilaktyki przeciwzakrzepowej powinien być zatem dostosowywany indywidualnie do danego chorego, z uwzględnieniem nie tylko znanych czynników ryzyka zakrzepicy oraz indywidualnego ryzyka powikłań krwotocznych, ale być może również stężenia dimera D po kilku miesiącach leczenia. Obecnie nie został określony punkt odcięcia dla stężenie dimera D w ocenie ryzyka nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej po zalecanym okresie wtórnej profilaktyki przeciwzakrzepowej. Słuszne zatem wydaje się posługiwanie się wartością 500 ng/ml, sprawdzoną w algorytmie diagnostycznym zakrzepicy żylnej i ostrej zatorowości płucnej.