Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza tkankowo swoistej odpowiedzi humoralnej u chorych z cukrzycą idiopatyczną typu 1

Autor:
Olga Wegner, Krystyna Wyka, Elżbieta Czerniawska, Jerzy Bodalski, Wojciech Młynarski
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatric Endocrinology, Diabetes and Metabolism
Rok:
2008
Tom:
14
Numer:
1
Strona początkowa:
19
Strona końcowa:
22
ISSN:
2081-237X
Słowa kluczowe:
cukrzyca idiopatyczna, dzieci, autoprzeciwciała, autoimmunologiczne zapalenia tarczycy, celiakia
Czytaj

Wprowadzenie: Zgodnie z obecnie obowiązującą klasyfikacją WHO, w cukrzycy typu 1 zostały wyodrębnione dwa podtypy: podtyp 1A – autoimmunologiczny i podtyp 1B – idiopatyczny, o nieznanej patogenezie. Z klinicznych obserwacji wynika, że w cukrzycy o podłożu autoimmunologicznym obok przeciwciał skierowanych przeciwko antygenom wysp trzustkowych, często obecne są również przeciwciała charakterystyczne dla innych chorób autoimmunologicznych. W cukrzycy idiopatycznej obecnie głównym warunkiem rozpoznania jest brak markerów przeciwwyspowych w surowicy. Jedna z hipotez tłumaczących patogenezę tego podtypu sugeruje możliwość upośledzenia tkankowoswoistej odpowiedzi humoralnej u tych chorych przy zachowaniu zdolności cytotoksycznej limfocytów, prowadzącej do zniszczenia wysp trzustkowych. Celem pracy była weryfikacja powyższej hipotezy przez ocenę obecności przeciwciał przeciwtarczycowych, przeciwendomysialnych i przeciw transglutaminazie tkankowej w grupie dzieci z cukrzycą idiopatyczną. Materiał i metody: Grupę badaną stanowiło 37 dzieci z cukrzycą idiopatyczną (grupa 1B) i 108 dzieci z cukrzycą autoimmunologiczną (grupa 1A) wyodrębnionych z grupy 569 dzieci z cukrzycą typu 1. Przeciwciała przeciwwyspowe i przeciwendomysialne oceniono metodą immunofluorescencji pośredniej, przeciw transglutaminazie tkankowej – metodą immunoenzymatyczną, a przeciwinsulinowe, przeciw dekarboksylazie kwasu glutaminowego, fosfatazie tyrozynowej, tyreoglobulinie i peroksydazie tarczycowej – metodą radioimmunologiczną. Wyniki: Przeciwciała przeciwtarczycowe były obecne u 5,9% pacjentów w grupie 1B i u 14,7% osób w grupie 1A (p=0,24), przeciwciała przeciw transgluglutaminazie tkankowej w obu grupach występowały z tą samą częstością (9,4% w 1B vs 8,3% w 1A) a przeciw endomysium – nieco częściej w grupie 1B (9,4% vs 4,8%, p=0,39). Wniosek: Obecność humoralnych markerów chorób autoimmunologicznych u pacjentów z cukrzycą idiopatyczną przemawia przeciw hipotezie zakładającej defekt odpowiedzi humoralnej u tych chorych.