Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Analiza obrazu klinicznego i terapii nieswoistych zapaleń jelit u dzieci w materiale Instytutu Pediatrii Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie

Autor:
Józef Ryżko, Michał Szczepański, Marek Woynarowski, Piotr Socha, Danuta Celińska-Cedro, Mikołaj Teisseyre, Maciej Dądalski, Jarosław Kierkuś, Jerzy Socha
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
1
Strona początkowa:
13
Strona końcowa:
17
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
nieswoiste zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie jelita grubego, choroba Leśniowskiego-Crohna, klinika, farmakoterapia, dzieci
Czytaj

Cel pracy: Porównawcza analiza przebiegu klinicznego i stosowanego leczenia u dzieci z nieswoistymi zapaleniami jelit, hospitalizowanych w Klinice Gastroenterologii, Hepatologii i Immunologii Instytutu Pediatrii Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Materiał i metodyka: Ocenę przeprowadzono w grupie 191 dzieci (102 chłopcowi 89 dziewcząt), w wieku od 2 miesięcy do 17 lat. W zależności od okresu hospitalizacji, dzieci zostały podzielone na 2 grupy: I - 83 pacjentów, w tym 20 z chorobą Leśniowskiego-Crohna (ch. L-C) i 63 z wrzodziejącym zapaleniem jelita grubego (w.z.j.g.), którzy byli hospitalizowani w latach 1979-1991; II - 108 pacjentów, w tym 47 z ch. L-C i 61 z w.z.j.g., hospitalizowanych w latach 1998-2005. Wyniki: Wykazano częstsze występowanie ch. L-C u dzieci z grupy II, a także tendencję do obniżania się wieku wystąpienia pierwszych objawów chorobowych w tej grupie pacjentów. Również częściej u dzieci z w.z.j.g. z grupy II występowała biegunka z domieszką krwi, bóle brzucha i gorączka (p<0,05). Zmienił się profil objawów pozajelitowych. W grupie II rzadziej występują objawy stawowe, a częściej - wątrobowe. W leczeniu dzieci grupy II częściej stosowana jest azatiopryna, a także leki niestosowane w grupie I, jak cyklosporyna czy metotreksat. Z oczywistych względów w I grupie nie mógł być podawany infliximab. Wnioski: Konieczność stosowania bardziej agresywnego leczenia, włącznie z zabiegiem chirurgicznym, wskazuje na ewolucję w kierunku cięższego przebiegu choroby.