Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ocena "brukowania" błony śluzowej żołądka jako objawu zakażenia Helicobacter pylori u dzieci

Autor:
Beata Korus, Piotr Albrecht, Jacek Bujko, Jan Wyhowski
Język:
PL
Czasopismo:
Pediatria Współczesna Gastroenterologia, Hepatologia i Żywienie Dziecka
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
1
Strona początkowa:
19
Strona końcowa:
23
ISSN:
1507-5532
Słowa kluczowe:
Helicobacter pylori, "brukowanie" błony śluzowej, test ureazowy, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Grudkowanie błony śluzowej, głównie części przedodźwiernikowej żołądka, jest najczęstszym endoskopowym objawem zapalenia wywołanego zakażeniem Helicobacter pylon (H. pylori) u dzieci. Z własnych obserwacji wynika, że grudkowanie to, wyglądem przypominające "brukowanie", ma różne nasilenie, począwszy od nieznacznego/dyskretnego do intensywnego/masywnego i różna jest szybkość pojawiania się dodatniego testu ureazowego. Cel pracy: Ocena korelacji między stopniem nasilenia "brukowania" błony śluzowej części przedodźwiernikowej żołądka a zakażeniem H. pylori, szybkością pojawiania się dodatniego testu ureazowego oraz stopniem zapalenia błony śluzowej. Materiał i metodyka: Badaniem objęto 120 dzieci w wieku od 6 do 18 lat hospitalizowanych z powodu występowania dolegliwości bólowych ze strony przewodu pokarmowego, zakwalifikowanych do badania endoskopowego, u których w trakcie badania endoskopowego stwierdzono tzw. "brukowanie" błony śluzowej części przedodźwiernikowej żołądka. Analizowanych pacjentów podzielono na trzy grupy w zależności od intensywności "brukowania": grupa I - dyskretne, grupa II - widoczne, grupa III - masywne. Zakażenie H. pylori rozpoznawano wstępnie na podstawie dwóch jednocześnie stosowanych metod: makroskopowej oceny wyglądu błony śluzowej części przedodźwiernikowej żołądka (obecność grudkowania) oraz dodatniego testu ureazowego. Ostatecznym potwierdzeniem zakażenia był wynik badania histopatologicznego i/lub mocznikowego testu oddechowego. Wyniki: U 98% dzieci z masywnym "brukowaniem" antrum potwierdzono zakażenie H. pylori przynajmniej dwoma z trzech stosowanych metod diagnostycznych i wykazano doskonałą korelację między testem ureazowym a testem oddechowym z mocznikiem. Szybką dodatnią reakcję w teście ureazowym (do 10 min), potwierdzającą zakażenie H. pylori, uzyskano u 59% dzieci z "brukowaniem" masywnym i tylko u 31 % z dyskretnym. U wszystkich dzieci z zakażeniem H. pylori występowało aktywne zapalenie błony śluzowej żołądka o różnym nasileniu. Wykazano dobrą korelację między makroskopową a histopatologiczną oceną stanu zapalnego błony śluzowej u chorych nie zakażonych H. pylori. Wnioski: 1. Stopień nasilenia "brukowania" błony śluzowej koreluje z szybkością reakcji w teście ureazowym (zmiana zabarwienia bibuły), potwierdzającym zakażenie H. pylori. 2. Masywne i wyraźne "brukowanie" błony śluzowej antrum jest ważnym i charakterystycznym objawem dla zakażenia H. pylori u dzieci. 3. Nasilenie i aktywność procesu zapalnego nie wykazują wyraźnej zależności od intensywności "brukowania" błony śluzowej części przedodźwiernikowej żołądka. 4. Szybko pojawiający się dodatni test ureazowy w 100% korelował z dodatnim wynikiem mocznikowego testu oddechowego. 5. W diagnostyce zakażenia H. pylori u dzieci nie można się ograniczać do pojedynczego testu diagnostycznego.