Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Czynność lewego przedsionka u chorych z cukrzycą typu 2

Autor:
Tomasz Zapolski, Andrzej Wysokiński
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
2
Strona początkowa:
115
Strona końcowa:
121
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
cukrzyca, lewy przedsionek, uszko, echokardiografia przezprzełykowa, spontaniczny echokardiograficzny kontrast
Czytaj

Wprowadzenie: Cukrzyca (DM) jest jednym z czynników, które mogą spowodować upośledzenie czynności rozkurczowej lewej komory. Zaburzenia metaboliczne związane z DM prawdopodobnie mogą także wpływać negatywnie na czynność lewego przedsionka (LA). Cel pracy: Ocena zależności między DM typu 2 a wybranymi parametrami echokardiograficznymi dotyczącymi LA i jego uszka (LAA). Materiał i metodyka: Grupa badana składała się z 40 chorych (22 kobiet i 18 mężczyzn) w wieku 62,1 ±9,2 lat z DM typu 2. W grupie kontrolnej znalazło się 30 osób o charakterystyce klinicznej zbliżonej do grupy badanej, jednak bez DM. U wszystkich chorych wykonano badanie echokardiograficzne przezklatkowe (TTE) i przezprzełykowe (TEE) w celu oceny LA i LAA. Podczas TTE były mierzone następujące parametry planimetryczne: maksymalny wymiar LA w prezentacji M-mode (LAmax), minimalny wymiar LA w prezentacji M-mode (LAmin), wymiar LA w prezentacji M-mode mierzony na szczycie załamka P synchronicznie rejestrowanego elektrokardiogramu (LAwave P), wymiar poprzeczny lewego przedsionka w projekcji koniuszkowej czterojamowej (LAtrans), wymiar podłużny lewego przedsionka w projekcji koniuszkowej czterojamowej (LAlong), obwód lewego przedsionka w projekcji koniuszkowej czterojamowej (LAcirc), pole powierzchni lewego przedsionka w projekcji koniuszkowej czterojamowej (LAarea). Na podstawie tych pomiarów obliczano wskaźniki charakteryzujące czynność hemodynamiczną LA: frakcję skracania LA (SFLA), frakcję wyrzutową LA (FCLA), wskaźnik ekspansji LA (IELA). Następnie wykonywano TEE w celu pomiaru: wymiaru ujścia LAA (LAAtrans), wymiaru podłużnego LAA (LAAlong), obwodu LAA (LAAcirc), pola LAA (LAAarea). Ponadto oceniano obecność i intensywność spontanicznego echokardiograficznego kontrastu (SEC) oraz obecność skrzeplin (THR). Dodatkowo mierzono wybrane parametry doplerowskie, charakteryzujące czynność LA: maksymalną prędkość przepływu późnorozkurczowego przez zastawkę mitralną (Aampl), całkę przepływu późnorozkurczowego przez zastawkę mitralną (AVTI), okres wyrzutowy LA (ETLA), prędkość maksymalną przepływu przez żyłę płucną lewą (LSPV) w czasie skurczu LA (PVA), całkę przepływu przez LSPV w czasie skurczu LA (PVAVTI), czas trwania przepływu przez LSPV w czasie skurczu LA (PVAtime) oraz dotyczące LAA: maksymalną prędkość wypływu z LAA (LAAF), maksymalną prędkość napływu do LAA (LAAB), całkę wypływu z LAA (LAAFVTI), całkę napływu do LAA (LAABVTI). Wyniki: Wymiary: LAmax, LAmin, LAwaveP, LAarea były istotnie większe u chorych z DM niż w grupie kontrolnej. Wszystkie wskaźniki charakteryzujące czynność hemodynamiczną LA u chorych z DM były znacząco zmniejszone w porównaniu do grupy kontrolnej. Aampl oraz ETLA miały zbliżone wartości w obydwu grupach, podczas gdy AVTI była istotnie wyższa wśród chorych z DM. Ponadto wszystkie pomiary dotyczące czynności LA obliczane z przepływu przez żyłę płucną górną lewą (LSPV) miały wyższe wartości, w grupie z DM niż w grupie kontrolnej. Wymiary: LAAtrans i LAAarea były znacząco większe u chorych z DM w porównaniu do grupy kontrolnej. U chorych z DM wszystkie doplerowskie wskaźniki charakteryzujące czynność LAA miały niższe wartości niż u osób bez cukrzycy. SEC częściej obserwowano u chorych z DM niż w grupie kontrolnej. Obecność THR ujawniono jedynie u jednej osoby z DM. Wnioski: Chorzy z cukrzycą typu 2 charakteryzują się większymi wartościami pomiarów planimetrycznych dotyczących lewego przedsionka i jego uszka. U chorych tych czynność skurczowa zarówno lewego przedsionka jak i jego uszka jest też znacząco upośledzona. Współistnienie powiększenia lewego przedsionka z upośledzeniem czynność skurczowej może być przejawem kardiomiopatii przedsionkowej związanej z zaburzeniami metabolizmu glukozy, które są istotą cukrzycy typu 2.