Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Ukąszenie dziecka przez żmiję zygzakowatą w oparciu o materiał własny

Autor:
Rafał Ryśkiewicz
Język:
PL
Czasopismo:
Przegląd Pediatryczny
Rok:
2008
Tom:
38
Numer:
2
Strona początkowa:
96
Strona końcowa:
100
ISSN:
0137-723X
Słowa kluczowe:
żmija zygzakowata, ukąszenia, postępowanie, dzieci
Czytaj

Wprowadzenie: Żmija zygzakowata jest jedynym jadowitym, naturalnie występującym wężem w Polsce. Jad żmii, niegroźny dla życia zdrowej, dorosłej osoby, może stanowić śmiertelne zagrożenie dla życia dziecka. Szczyt aktywności zwierzęcia przypadający na okres letnich wakacji, a także wrodzona ciekawość dzieci w połączeniu z brakiem poczucia zagrożenia oraz brakiem opieki ze strony dorosłych sprawiają, że najliczniejszą grupę chorych hospitalizowanych z powodu ukąszeń przez żmiję zygzakowatą stanowią pacjenci w wieku rozwojowym. Odmienny przebieg kliniczny, postępowanie oraz możliwość wystąpienia zagrażających życiu powikłań wymagają od lekarza znajomości zasad leczenia dzieci i młodzieży. Cel pracy: Ocena epidemiologii ukąszeń przez żmiję zygzakowatą, analiza przebiegu i skuteczności leczenia u pacjentów w wieku rozwojowym. Materiał i metody: Materiał stanowi dokumentacja medyczna pacjentów leczonych z powodu ukąszenia przez żmiję zygzakowatą na Oddziale Chirurgii Dziecięcej i Urazowo-Ortopedycznej Szpitala Wojewódzkiego w Koszalinie w latach 1981-2006. Na jej podstawie autor przedstawia epidemiologię ukąszeń, przebieg kliniczny, zastosowane leczenie oraz wynikłe powikłania. Wyniki: Najliczniejszą grupę leczonych stanowili chłopcy w wieku 10-14 lat, zamieszkujący tereny wiejskie. Najczęściej dochodziło do ukąszeń lekkiego stopnia, występowały one przede wszystkim w miesiącach wakacyjnych. W grupie ukąszeń ciężkiego stopnia dominowały dziewczynki; obserwowano tu takie powikłania, jak: wstrząs anafilaktyczny, ciężka niedokrwistość hemolityczna oraz choroba posurowicza. Nie odnotowano wstrząsu po podaniu antytoksyny. Nie wystąpiła konieczność interwencji chirurgicznej. Nie stwierdzono przypadków śmiertelnych. Epidemiologia ukąszeń, przebieg kliniczny oraz obserwowane powikłania pokrywają się z doniesieniami innych autorów. Zastosowane leczenie w świetle wyników odległych jest właściwe i szeroko akceptowane przez chirurgów dziecięcych. Wnioski: Z wyjątkiem ukąszeń "suchych" każde dziecko powinno być obserwowane w warunkach szpitalnych. Wczesne podanie antytoksyny jest najważniejszym czynnikiem wpływającym na łagodny przebieg choroby. Wśród powikłań tak wczesnych, jak i późnych, najpoważniejszym jest wstrząs.