Wydawnictwo medyczne Cornetis

Wydawnictwo medyczne

+48 71/ 792 80 77 sekretariat@cornetis.pl

Oferta dla wydawnictw - SYSTEM CORPRESS

Artykuły medyczne

Tytuł: Obraz echokardiograficzny i rokowanie u pacjentów z ropniami okołopierścieniowymi w przebiegu infekcyjnego zapalenia wsierdzia

Autor:
Piotr Lipiec, Maria Krzemińska-Pakuła, Łukasz Chrzanowski, Radosław Kręcki, Łukasz Figiel, Jakub Foryś, Jarosław D. Kasprzak
Typ:
Prace oryginalne
Język:
PL
Czasopismo:
Polski Przegląd Kardiologiczny
Rok:
2008
Tom:
10
Numer:
3
Strona początkowa:
213
Strona końcowa:
216
ISSN:
1507-5540
Słowa kluczowe:
infekcyjne zapalenie wsierdzia, ropień okołozastawkowy, echokardiografia przezklatkowa, echokardiografia przezprzełykowa
Czytaj

Wprowadzenie: Ropnie okołopierścieniowe (PAA), będące powikłaniem infekcyjnego zapalenia wsierdzia, tworzyć się mogą w sąsiedztwie zarówno naturalnych, jak i sztucznych zastawek. Cel pracy: Celem badania była retrospektywna analiza obrazu echokardiograficznego i rokowania u pacjentów z PAA w materiale kardiologicznego ośrodka referencyjnego III stopnia. Materiał i metodyka: Przeanalizowano bazę danych obejmującą 31 500 badań echokardiograficznych, wykonanych w Pracowni Echokardiografii II Katedry i Kliniki Kardiologii UM w Łodzi w latach 2000-2006. Wyniki: Wyodrębniono 11 pacjentów z PAA (7 mężczyzn, średni wiek 48±17 lat). Ropień stwierdzono wokół pierścienia sztucznej zastawki u 5 pacjentów, w tym u 3 osób wokół zastawki aortalnej, zaś u 2 pacjentów wokół zastawki mitralnej. U 6 chorych PAA tworzyły się wokół natywnej zastawki aortalnej (u 3 pacjentów zastawka ta była dwupłatkowa). Jama ropnia była zamknięta u 2 pacjentów, a opróżniona u 9 pacjentów, prowadząc w 4 przypadkach do wytworzenia przetoki łączącej aortę z jamami serca. U 9 pacjentów obecność ropnia została stwierdzona za pomocą echokardiografii przezklatkowej (TTE), przy czym u 6 pacjentów echokardiografia przezprzełykowa (TEE) dostarczyła istotnych dodatkowych szczegółów. U 2 pacjentów TTE nie pozwoliła na jednoznaczne potwierdzenie obecności ropnia, dopiero TEE umożliwiło postawienie rozpoznania. 9 pacjentów poddanych zostało leczeniu chirurgicznemu - obraz stwierdzany przez kardiochirurga w trakcie zabiegu był zgodny z danymi uzyskanymi za pomocą wcześniejszych badań echokardiograficznych. U 3 pacjentów brak jest danych dotyczących odległych wyników leczenia. W pozostałej grupie u 3 pacjentów wystąpił zgon (2 leczonych chirurgicznie, 1 leczony zachowawczo). Wnioski: TTE umożliwia rozpoznanie PAA u większości pacjentów. Szczegółowa ocena ich morfologii wymaga zastosowania TEE. Mimo pilnego leczenia chirurgicznego rokowanie u pacjentów z PAA pozostaje obciążające.